Dzieci kryształowe: cechy, wygląd. Jak rozpoznać dzieci kryształowe?

2019-01-07 14:10 Katarzyna Hubicz
Dzieci kryształowe
Autor: Getty images

Jeśli twoje dziecko ma piękne, duże oczy, jest szczęśliwe, pogodne i z natury spokojne, być może prędzej czy później usłyszysz, że jest tzw. kryształowym dzieckiem. Co oznacza to określenie i kim są dzieci kryształowe?

Istnieje teoria, wedle której mniej więcej od 1995 roku na świat zaczęły przychodzić tak zwane kryształowe dzieci, których celem jest skierowanie rozwoju ludzkości w zupełnie innym kierunku: na ścieżkę dobra i życia bez agresji.

Od „zwykłych” maluchów odróżniają się już na pierwszy rzut oka swoim wyglądem: mają duże, bardzo jasne oczy, z jasną tęczówką i o hipnotyzującym wręcz spojrzeniu. Szczególna jest również otaczająca je aura: ma pastelowe barwy, lekko opalizuje – tym, którzy są w stanie ją dostrzec, przypomina kryształ oglądany pod światło.

Spis treści:

  1. Cechy charakteru kryształowych dzieci 
  2. Zachowanie i uzdolnienia dzieci kryształowych 
  3. Kryształowe dzieci, a autyzm
  4. Jak być rodzicem kryształowego dziecka? 

Cechy charakteru kryształowych dzieci

Dzieci kryształowe są z natury spokojne: jako niemowlęta właściwie nie płaczą i nie domagają się ciągłej obecności rodziców, lecz odłożone do łóżeczka, potrafią spokojnie leżeć, przyglądając się otoczeniu. Niezwykłe są też ich wyjątkowo szybkie jak na noworodki próby podejmowania kontaktu wzrokowego z rodzicami – wiele takich maluchów czyni to od razu po narodzinach.

W wieku przedszkolnym i później niczym magnes przyciągają do siebie rówieśników: są dobre, skłonne do pomocy, nie wykazują agresji, a osobom przebywającym w pobliżu natychmiast udziela się ich pozytywne nastawienie i dobra energia, jaką emanują. Istnieje nawet teoria, że mają zdolności uzdrawiania duszy i ciała (które w pełni rozwijają się dopiero w wieku dorosłym), a pozytywne oddziaływanie na samopoczucie osób, które je otaczają, jest jednym z przejawów tych umiejętności.

Dzieci kryształowe są bardzo wrażliwe w każdym aspekcie życia. Ponieważ odrzucają myśl o krzywdzeniu innych istot, w dzieciństwie często odmawiają jedzenia mięsa, a w wieku nastoletnim świadomie przechodzą na wegetarianizm.

Są bardzo blisko związane z naturą i najchętniej przebywają na łonie przyrody. Bywają niejadkami, gdyż instynktownie wyczuwają szkodliwe pokarmy, zwłaszcza żywność wysoko przetworzoną. Często cierpią na alergie pokarmowe, niechętnie sięgają po słodycze, a w ich życiu nie ma miejsca na żadne używki.

Czytaj:

Dzieci indygo - kim są i jaka jest ich misja?

Horoskop dla dziecka: charakter dziecka jest zapisany w gwiazdach

Horoskop urodzeniowy dziecka

Zachowanie i uzdolnienia dzieci kryształowych

O dzieciach kryształowych mówi się, że potrafią utrzymywać kontakty z istotami z innych wymiarów i że żyją przede wszystkim w sferze duchowej. Już jako dzieci zachowują się w sposób niezrozumiały dla otoczenia: rozmawiają z kimś, kogo nikt inny nie widzi, miewają niewidzialnych przyjaciół.

Wcale nie tak rzadko zdarza się, że rozpoznają miejsca, w których są po raz pierwszy (a które znane są im z poprzednich wcieleń) na tyle dobrze, że umieją ze szczegółami opowiedzieć, co gdzie stało w przeszłości. Mają również inne niezwykłe dary: intuicji i przewidywania. Instynktownie unikają miejsc, w których ma wydarzyć się coś złego, są też w stanie rozpoznać, kto jest po drugiej stronie dzwoniącego telefonu, nim jeszcze odbiorą połączenie.

Dzieci kryształowe mają niezwykłe uzdolnienia artystyczne. Są bardzo twórcze i kreatywne już jako kilkulatki. Uwielbiają muzykę i taniec, spełniają się na zajęciach muzycznych i teatralnych, a w wieku szkolnym to właśnie zajęcia artystyczne są tymi, na których takie dzieci czują się najlepiej. Często bowiem na innych zajęciach nie potrafią się skupić, gdyż w wieku szkolnym odczuwają stałą potrzebę bycia w ruchu.

Dobrze wiedzieć

Mówi się, że dzieci kryształowe dają o sobie znać jeszcze w okresie życia płodowego, a niekiedy nawet przed poczęciem, wybierając sobie swoją przyszłą matkę i kierując jej losami oraz zachowaniem w taki sposób, by doszło do poczęcia.

Ciąża matek kryształowych dzieci również jest – jak wynika z relacji takich kobiet – inna, niż zwykłe ciąże: obfituje w wiele niezwykłych duchowych doświadczeń i pięknych snów. Matki takich dzieci często opowiadają, że jeszcze w trakcie ciąży komunikowały się z maluchami telepatycznie, odbierając ich emocje, pragnienia, a nawet informacje o tym, kiedy rozpocznie się poród. 

Czytaj:

Jak rozbudzić w dziecku ukryte zdolności?

Kim dziecko będzie w przyszłości?

Dzieci kryształowe a autyzm

Wiele, jeśli nie wszystkie kryształowe dzieci zaczynają mówić stosunkowo późno – w wieku trzech, czterech lat, a nawet później, gdyż wcześniej ta umiejętność nie jest im do niczego potrzebna: posiadają zdolność telepatii, czyli przekazywania innym swoich pragnień i potrzeb za pomocą umysłu. Same również są bardzo czułe na to, co myślą inni: na skierowane do nich w myślach słowa „kocham cię” potrafią głośno odpowiedzieć: „ja ciebie też”.

Jako kilkulatki często też tworzą własny język gestów i dźwięków, za pomocą którego porozumiewają się z najbliższymi. Ten sposób komunikowania się kryształowych dzieci z otoczeniem często jednak uznawany jest za nieprawidłowy i prowadzi do mylnego zdiagnozowania autyzmu. Istnieje również teoria, że odkąd dzieci kryształowe zaczęły przychodzić na świat, a więc od połowy lat 90. XX wieku, znacznie i nagle wzrosła liczba diagnoz potwierdzających autyzm.

Tymczasem różnice między dziećmi autystycznymi a dziećmi kryształowymi są dość istotne. Dzieci autystyczne są obojętne na świat zewnętrzny i innych ludzi, gdyż do szczęścia wystarczy im ich własny świat. Dzieci kryształowe natomiast, choć w dzieciństwie są małomówne i czasem mogą wydawać się wycofane, to jednak łakną kontaktu z innymi ludźmi, są życzliwe i wrażliwe na ich potrzeby.

Jak być rodzicem kryształowego dziecka?

Wychowywanie kryształowego dziecka nie jest łatwe: by nie stracić swoich wyjątkowych uzdolnień i naturalnej wrażliwości potrzebują one nieustannego wsparcia zarówno ze strony rodziców, jak i nauczycieli. Nie lubią być poganiane, źle znoszą nadmiar negatywnych emocji, źle się czują w napiętej, nieprzyjemnej atmosferze. Na co dzień muszą czuć, że są kochane i akceptowane, i że z każdym problemem mogą zwrócić się do najbliższych.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

W nowym M jak Mama o tym, jak jakie prawa i przywileje mają ciężarne zatrudnione na etacie, a także: co pomoże ci urodzić naturalnie i jak wspierać wcześniaka. Przeczytaj również, jaką matę edukacyjną kupić niemowlakowi.

Kup dostęp od 2,50 zł
okladka m jak mama 09/19
KOMENTARZE