Kolka niemowlęca – czy można jej zaradzić?

2022-06-20 16:06 Materiał sponsorowany

Kolka jelitowa jest jedną z najczęstszych dolegliwości w pierwszych tygodniach życia dziecka i dotyczy od 25% do nawet 40% niemowląt. Jej przyczyny nie są do końca znane, ale z pewnością jest to trudne doświadczenie zarówno dla dziecka, jak i opiekunów, wymagające szybkiej interwencji. Sprawdź, co możesz zrobić, aby twój maluch nie cierpiał z powodu dolegliwości brzusznych.

Czy po witaminie D3 niemowlę może boleć brzuszek?
Autor: Getty images

Spis treści

  1. Kolka niemowlęca – rozpoznanie
  2. Kolka niemowlęca – przyczyny
  3. Sposoby radzenia sobie z kolką niemowlęcą
  4. Dodatkowe metody wspomagające

Kolka niemowlęca to zaburzenie czynnościowe, które dotyka niemowlęta najczęściej między 3. dniem a 3. tygodniem życia (u 80% niemowląt pierwsze objawy pojawiają się w 2. tygodniu życia)1. Charakteryzuje się dużą płaczliwością dziecka, niemożliwością jego ukojenia, podkurczaniem nóżek, często nadmiernym oddawaniem gazów. Inną charakterystyczną cechą kolki jelitowej jest jej nagły początek i koniec bez wyraźnej przyczyny poprawy stanu dziecka1.

Kolka niemowlęca – rozpoznanie

Według Kryteriów Rzymskich III opublikowanych w 2006r., aby rozpoznać kolkę niemowlęcą muszą być spełnione jednocześnie trzy warunki:

I.   Napady niepokoju, rozdrażnienia, płaczu rozpoczynające się i kończące bez określonej przyczyny.

II.  Napady trwające co najmniej 3 godziny w ciągu doby, pojawiające się minimum 3 dni w tygodniu, przez co najmniej jeden tydzień.

III. Rozwój dziecka i jego wzrastanie są prawidłowe1.

Kryteria Rzymskie III są nowszym standardem opracowanym na podstawie klasycznych kryteriów M. Wessela z lat 50. XX wieku, czyli tzw. „regule trzech” – gdy napady płaczu i rozdrażnienia występują u niemowlęcia: przez co najmniej 3 godziny dziennie, co najmniej 3 dni w tygodniu, przez co najmniej 3 tygodnie2.

Oczywiście dolegliwość tę trzeba różnicować z innymi chorobami, które mogą być przyczyną nadmiernego płaczu dziecka, np. z zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego, wadami anatomicznymi układu pokarmowego lub wadami metabolicznymi3.

Rozpoznanie kolki niemowlęcej opiera się na subiektywnej ocenie czasu płaczu dziecka. Jeśli maluch prawidłowo przybiera na wadze, napady płaczu mają nagły początek i koniec, a dolegliwościom brzusznym nie towarzyszą inne objawy (np. gorączka, wymioty, biegunki czy widoczna krew w stolcu) to  prawdopodobnie cierpi z powodu kolki. Warto podkreślić, że kolki niemowlęce zwykle ustępują samoistnie około 4.–5. miesiąca życia3.

Kolka niemowlęca – przyczyny

Do tej pory trudno o ustalenie jednej, głównej przyczyny pojawiania się kolek jelitowych u niemowląt. Najczęściej uznaje się je za wynik zaburzeń mikroflory bakteryjnej jelit lub też nadmiernego pobudzenia motoryki jelit w wyniku niedojrzałości układu nerwowego. U niektórych dzieci może to być jeden z pierwszych objawów alergii na białka mleka lub nietolerancji laktozy (diagnostyką zajmuje się lekarz). Kolka niemowlęca może być także spowodowana przez nadmierne napięcie w ciele, które powstało przy porodzie, np. podczas przeciskania się dziecka przez kanał rodny. Również nieodpowiednia technika karmienia (zbyt łapczywe połykanie pokarmu przez noworodka), a także negatywny wpływ w relacjach dziecko-rodzice (np. poporodowa depresja matki) mogą przyczyniać się do zaistnienia kolki1,3.

Sposoby radzenia sobie z kolką niemowlęcą

Jeśli lekarz wykluczył choroby organiczne, objawy kolki niemowlęcej należy traktować w zależności od źródła jej powstania. W przypadku nietolerancji laktozy pediatrzy zalecają, aby mama karmiła podczas jednego posiłku jedną piersią, gdyż pokarm, który wypływa początkowo z piersi mamy (tzw. mleko pierwszej fazy), zawiera dużo węglowodanów, w tym laktozy. Pokarm mamy w drugiej fazie zawiera natomiast więcej tłuszczu, jest bardziej sycący z ograniczoną ilością węglowodanów, co powoduje, że do organizmu malucha dostaje się jednorazowo mniej cukru mlecznego i wpływa to korzystnie na stan jelit4. Jeśli mama podczas karmienia zmienia pierś nie czekając do jej opróżnienia, pozbawia maluszka tego właśnie mleka. Dziecko otrzymuje dużo laktozy, a niestrawiona laktoza pozostaje w jelitach, stając się pożywką dla bakterii (powstaje wówczas więcej gazów).

A co, jeśli prawdopodobnym źródłem kolki niemowlęcej jest alergia na białka mleka krowiego? Przede wszystkim, mama nie powinna pochopnie eliminować z diety produktów o potencjalnym działaniu alergennym, ze względu na brak dowodów skuteczności takiego działania i wysokie ryzyko niedoborów pokarmowych5. Dieta bezmleczna powinna być stosowana jedynie w celach diagnostycznych alergii na białko mleka krowiego u niemowląt. W przypadku braku poprawy matka powinna je powtórnie włączyć do diety5. Decyzja o rezygnacji z jedzenia nabiału czy też wprowadzeniu mleka specjalistycznego powinna być podjęta wspólnie z lekarzem i powinno się to odbywać pod jego nadzorem.

Pamiętaj: dieta w okresie laktacji powinna być oparta o zalecenia zdrowego żywienia.

Wspomagająco, w zaburzeniach mikroflory jelit, które stoją u podłoża kolki, można zastosować przeznaczone dla niemowląt i przebadane klinicznie suplementy diety, których skład jest oparty o naturalne składniki, np. Humana Benelife Acolic. Jest to preparat ziołowy, przebadany klinicznie i możliwy do podania dzieciom od 1. dnia życia. Jego skład opiera się o bezpieczne zioła o właściwościach przeciwskurczowych, uspokajających i łagodzących w objawach kolki jelitowej - rumianek i melisę6,7 - oraz bakterie probiotyczne Lacobacillus acidophilus7, istotne dla przywrócenia i zachowania równowagi mikroflory jelitowej. Przeciętna ilość tego preparatu, która wspomaga usuwanie kolek, to 1 ml podawany 2 razy dziennie. Dzięki wygodnemu aplikatorowi, maluch bez problemu go połyka, co ułatwia dobre przyswojenie preparatu przez dziecko i w konsekwencji korzystnie wpływa na stan jelit.

Dodatkowe metody wspomagające

W przypadku, gdy kolka jelitowa niemowlęcia wynika z napięć w obrębie ciała, dobrze udać się do osteopaty lub fizjoterapeuty. Ważne, by był to specjalista wyszkolony w fizjoterapii pediatrycznej, który umie współpracować z dzieckiem i dobrze wie, w jaki sposób można luzować napięcia, nie sprawiając maluchowi bólu.

Często zalecaną metodą łagodzenia dolegliwości jest delikatny masaż brzuszka dziecka i układanie na brzuszku – pod warunkiem uważnej obserwacji niemowlęcia w tym czasie8.

Niebagatelny wpływ na ukojenie malucha i przyniesienie ulgi w dolegliwościach ma także umiejętne wyciszanie płaczącego dziecka. Głaskanie po główce, a także częste przytulanie i noszenie na rękach może mieć równie dużą siłę terapeutyczną, co niejeden lek. Dużą pomocą jest w tym przypadku chustowanie, które pomaga nie tylko w noszeniu dziecka, ale jest też narzędziem budowania relacji między opiekunem a dzieckiem. Bliski kontakt z rodzicem pozytywnie wpływa na rozwój emocjonalny malucha, budując poczucie bezpieczeństwa od pierwszych dni życia.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Nasi Partnerzy polecają
Podziel się opinią
Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE

NOWY NUMER

POBIERZ PORADNIK! Darmowy poradnik, z którego dowiesz się, jak zmienia się ciało kobiety w ciąży, jak rozwija się płód, kiedy wykonać ważne badania, jak przygotować się do porodu. Pobieram >

Pobieram
poradnik ciaza