- Wyrzucanie zabawek bez wiedzy dziecka może naruszać jego poczucie wpływu i bezpieczeństwa.
- Rodzic powinien wyznaczać ramy porządków, ale dziecko może współdecydować, które rzeczy chce zachować.
- Ulubiony pluszak, kocyk czy inna ważna rzecz może pełnić funkcję emocjonalną, nawet jeśli dziecko rzadko się nią bawi.
- Zamiast od razu oddawać zabawki, część można schować na kilka tygodni i sprawdzić, czy dziecko za nimi zatęskni.
- Do przekazania nadają się tylko zabawki czyste, kompletne i bezpieczne dla kolejnego dziecka.
Skutki pozbywania się zabawek bez wiedzy dziecka
To, co dla dorosłego jest zwykłym bałaganem, dla dziecka stanowi część codziennych zabaw, wspomnień i rytuałów. Wyrzucenie klocków czy maskotek pod nieobecność malucha sprawia, że czuje się ono pozbawione głosu w własnych sprawach. Rozmowa nie oznacza rezygnacji ze sprzątania, ale włączenie dziecka w decyzje stosownie do jego wieku.
Najlepiej sprawdzają się jasne zasady, gdzie rodzic wyznacza ramy, a dziecko wybiera w ich obrębie. Możecie ustalić, że danego dnia przejrzycie tylko jedną półkę albo wybierzecie trzy zabawki do oddania. Taki jasny wybór jest łatwiejszy niż ogólne polecenie sprzątnięcia pokoju i uczy dbania o przestrzeń bez traktowania porządków jak kary.
Wspólna selekcja zabawek krok po kroku
Zacznij od spokojnego wyjaśnienia celu, czyli zrobienia miejsca na zabawę i przekazania sprawnych rzeczy dzieciom, które ich potrzebują. Nie trzeba od razu opróżniać całego pokoju ani ruszać ukochanych zabawek. Dziecku łatwiej podjąć decyzję, gdy ma przed sobą małą grupę przedmiotów. Przydadzą się też trzy osobne pudła: na rzeczy do zostawienia, do schowania i do oddania.
Przy każdym przedmiocie warto zapytać, czy nadal odpowiada wiekowi i zainteresowaniom dziecka. Zabawki rozwijające wyobraźnię, ruch czy zachęcające do wspólnej zabawy warto zostawić, jeśli maluch z nich korzysta. O wartości zabawki nie decyduje cena ani funkcje elektroniczne, ale to, jak często dziecko do niej wraca.
Pomocne pytania podczas wspólnej selekcji mogą brzmieć tak:
- Czy bawiłeś się tym w ostatnim czasie i chcesz do tego wracać?
- Czy ta zabawka nadal pasuje do Twojego wieku i zainteresowań?
- Czy jest czysta, kompletna i sprawna, aby mogło z niej skorzystać inne dziecko?
- Czy możemy oddać ją dziecku, które ucieszy się z takiej zabawki?
Dlaczego ulubiony pluszak jest tak ważny dla dziecka?
Ukochany pluszak czy kocyk pomagają zasnąć, wyciszyć się po trudnym dniu lub znieść rozłąkę z rodzicem. To naturalne przywiązanie, zwłaszcza w wieku przedszkolnym. Podczas porządków nie warto traktować takich rzeczy jako zbędnego nadmiaru.
Gdy maluch stanowczo broni jakiejś zabawki, sprawdź, jaką rolę pełni ona w jego codzienności. Zamiast naciskać na oddanie, wyznaczcie na nią stałe miejsce lub odłóżcie decyzję o parę tygodni. Uszanowanie granic dziecka ułatwi późniejsze rozmowy o oddawaniu rzeczy, z których naprawdę wyrosło.
Nie każda rzadko używana rzecz musi od razu trafić do innego domu. Część zabawek warto schować do szafy i po pewnym czasie sprawdzić, czy maluch o nie zapyta. Taki zabieg ogranicza bałagan, ułatwia dziecku skupienie i chroni przed pochopnym pozbywaniem się zabawek.
Co warto sprawdzić przed przekazaniem zabawek?
Oddawaj tylko rzeczy czyste, sprawne i bezpieczne. Uszkodzone przedmioty, zabawki z drobnymi elementami, magnesami czy bateriami guzikowymi nie nadają się dla młodszych dzieci. Zwróć uwagę na oznaczenia wieku i komunikaty o wycofaniu produktu z rynku. Przed spakowaniem upewnij się, czy fundacja lub punkt zbiórki przyjmuje używane zabawki i czego najbardziej potrzebuje.
Zabawki z lat 90., które dzieci wciąż uwielbiają
12
