- Dzieci bardzo szybko wyłapują i przejmują stres rodziców związany ze szkołą.
- Odgrywanie scenek i ćwiczenie rozmów pomaga pierwszoklasistom łatwiej poznawać nowych kolegów.
- Ważne jest wzmacnianie pewności siebie dziecka i chwalenie za drobne sukcesy społeczne.
- Pojedyncze trudniejsze dni w szkole są naturalne i nie powinny od razu niepokoić rodziców.
- Jeśli dziecko regularnie wraca smutne lub czuje się odrzucane, warto skontaktować się z wychowawcą lub psychologiem szkolnym.
Rodzic się stresuje, a dziecko to czuje. Skąd ten lęk przed pierwszą klasą?
Początek szkoły to wielkie wydarzenie, zwłaszcza gdy twoje dziecko idzie do pierwszej klasy bez ani jednego znajomego z przedszkola. To zupełnie naturalne, że w głowie pojawia się strach o to, czy maluch znajdzie sobie kolegów i czy nie będzie siedział sam w kącie. Często my sami przeżywamy to o wiele bardziej niż nasz nowy uczeń, kręcąc w myślach najczarniejsze scenariusze.
Jak możemy przeczytać na portalu Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej, dzieci działają jak małe radary i błyskawicznie wyłapują stres dorosłych. Jeśli ty denerwujesz się brakiem starych kolegów w nowej klasie, twój maluch prawdopodobnie też zacznie się tego bać. Dlatego dobrym pomysłem może być zadbanie najpierw o własny spokój, bo wyciszony i uśmiechnięty rodzic to ogromne wsparcie dla pierwszoklasisty.
Jak ułatwić dziecku znalezienie kolegów w szkole? Proste domowe sposoby
Zanim zabrzmi pierwszy dzwonek, warto poćwiczyć z maluchem codzienne sytuacje, które pomogą mu nawiązać nowe znajomości w szkolnej ławce:
- odgrywajcie różne scenki za pomocą pacynek lub pluszaków i wymyślajcie miłe sposoby na wspólną zabawę
- uczcie się prostych pytań, na przykład o to, czy można się dołączyć do gry na boisku
- ćwiczcie patrzenie w oczy przy mówieniu proszę i dziękuję, kiedy ktoś podaje nam chociażby kredkę
- pokazuj, jak przybijać piątki i mówić innym dzieciom coś miłego
Takie domowe próby na sucho potrafią zdziałać cuda i sprawiają, że w prawdziwej szkolnej sytuacji dziecko po prostu wie, co ma zrobić i powiedzieć.
Co robić, gdy pierwszoklasista płacze, że nikt go nie lubi? Ważne kroki
Drobne zgrzyty z kolegami to normalna sprawa, więc jeśli uczeń czasem wraca smutny, nie warto od razu wpadać w panikę. Najważniejsze to dać mu jasny sygnał, że stoisz po jego stronie i że razem zastanowicie się, jak poprawić ten gorszy dzień. Zwykłe przytulenie, spokojna rozmowa i spędzenie razem nawet kilkunastu minut bez telewizora w tle potrafią bardzo szybko zmyć smutki. Warto wtedy przypominać dziecku o jego mocnych stronach i chwalić za każdy odważny krok, jak chociażby zagadanie do kogoś w szatni. Twoje ciepło i wsparcie dają mu ogromne poczucie bezpieczeństwa, dopóki relacje w klasie znowu nie wrócą do normy.
Dziecko ciągle bawi się samo na przerwach. Kiedy iść do wychowawcy?
Pojedyncze łzy to jedno, ale problem zaczyna się w momencie, gdy dziecko regularnie wraca ze szkoły z płaczem i mówi, że wszyscy są dla niego niemili na boisku czy na stołówce. Jeśli widzisz, że bycie odrzuconym powtarza się każdego dnia i twój maluch zamyka się w sobie, czas zacząć działać. Samodzielne domowe próby pocieszania mogą wtedy po prostu nie wystarczyć do rozwiązania kłopotu.
W takiej sytuacji dobrym krokiem jest umówienie się na spotkanie z wychowawcą lub szkolnym psychologiem. Warto poprosić ich, żeby dyskretnie wypytali panie świetliczanki i osoby dyżurujące na korytarzach o to, co dokładnie dzieje się podczas głośnych przerw. Dzięki temu wspólnie ze szkołą znajdziecie konkretny sposób, żeby pomóc dziecku poczuć się pewniej w grupie rówieśników.
Memy o szkole i końcu wakacji. Pośmiejmy się, zanim zacznie się rok szkolny
17
