- Brak wiedzy rodzica to naturalny etap dorastania dziecka (tzw. deidealizacja).
- Wyręczanie dziecka w lekcjach obniża jego samodzielność i motywację.
- Najlepiej wspierać, dzieląc zadania na mniejsze kroki i zachęcając do myślenia.
- Pomocą mogą być notatki, koledzy z klasy lub kontakt z nauczycielem.
- Celem prac domowych jest nauka odpowiedzialności, nie perfekcyjne wyniki.
Kiedy rodzic nie umie pomóc w lekcjach. Zmiana relacji
Przychodzi taki moment w życiu rodziny, że twoje dziecko prosi o pomoc w zadaniu domowym, a ty patrzysz w zeszyt i zupełnie nic nie rozumiesz. Dla wielu ojców i mam to spory stres, bo przecież od najmłodszych lat to my byliśmy domową encyklopedią, która znała odpowiedzi na wszystkie pytania. Dziecko nagle odkrywa, że mama i tata nie wiedzą wszystkiego, co może na samym początku wywołać małe zdziwienie u obu stron.
Zjawisko to nazywa się deidealizacją rodziców, o czym możemy przeczytać w publikacji wydawnictwa Routledge. To całkowicie normalny etap dorastania, w którym maluch powoli uświadamia sobie, że dorośli mają swoje wady, braki w wiedzy i zwykłe ograniczenia. Taka życiowa zmiana, choć czasami prowadzi do kłótni o popołudniowe lekcje, jest absolutnie niezbędna, aby twoje dziecko mogło budować swoją własną niezależność.
Jak wesprzeć ucznia, gdy nie znamy odpowiedzi na zadanie?
Zamiast wpadać w panikę lub próbować za wszelką cenę odrabiać lekcje za dziecko, warto przyjąć rolę mądrego doradcy. Dobrym pomysłem może być poproszenie ucznia, aby głośno przeczytał polecenie z książki i opowiedział swoimi własnymi słowami, co właściwie ma do zrobienia. Jak sugerują materiały przygotowane przez amerykański departament edukacji (U.S. Department of Education), wspólne rozbicie dużego i trudnego zadania na mniejsze i łatwiejsze kawałki bardzo pomaga w nauce. Jeśli to nie daje efektów, warto zachęcić dziecko do poszukania odpowiedzi w notatkach, na stronie szkoły (na przykład w wirtualnym dzienniku) lub do telefonu do znajomego z klasy. Ostatecznie dobrze jest pamiętać, że to twoje dziecko ma do wykonania szkolny obowiązek, a ty wręczasz mu jedynie odpowiednie narzędzia do pracy.
Samodzielne odrabianie prac domowych. O czym warto pamiętać
Organizacja Learning Disabilities Association of America słusznie podpowiada, że głównym celem zadań domowych jest nauka codziennej odpowiedzialności, dlatego warto trzymać się kilku prostych zasad:
- stopniowo zmniejszaj swoje bezpośrednie zaangażowanie, przechodząc od wspólnego siedzenia przy biurku do jedynie dyskretnego zerkania na postępy w nauce
- dobrze jest pozwolić dziecku na samodzielne planowanie czasu pracy i podejmowanie drobnych decyzji dotyczących szkolnych obowiązków
- obserwuj poziom zmęczenia i w razie narastającej frustracji po prostu zaproponuj krótką przerwę od książek i zeszytów
Narzucanie starszemu dziecku swojej pomocy na siłę zazwyczaj kończy się tylko niepotrzebnym konfliktem w domu i spadkiem motywacji do nauki. W starszych klasach twoja rodzicielska rola powinna ograniczać się głównie do wsparcia, ponieważ uczeń musi powoli uczyć się polegać na własnych materiałach oraz pomocy rówieśników.
Zbyt trudne polecenia ze szkoły. Kiedy iść do nauczyciela
Czasami zdarza się po prostu tak, że ani ty, ani twoje dziecko nie macie zielonego pojęcia, o co tak naprawdę chodzi w zadaniu z matematyki lub biologii. Zamiast niepotrzebnie denerwować się w domu, bardzo dobrym krokiem może być nawiązanie szybkiego kontaktu z wychowawcą lub nauczycielem danego przedmiotu. Warto z otwartą głową umówić się na spokojną rozmowę w szkole, aby dokładnie dowiedzieć się, z czego wynikają kłopoty z pracą domową.
Podczas takiego spotkania warto otwarcie pytać o wszystkie rzeczy, które wydają ci się niejasne, i upewnić się, że dobrze rozumiesz intencje nauczyciela. Jeśli po powrocie do domu nadal masz jakieś wątpliwości, dobrym pomysłem jest ponowny telefon, aby dopytać o brakujące szczegóły. Stała i jasna komunikacja ze szkołą to zdecydowanie najlepszy sposób, aby szybko wyłapać ewentualne problemy z lekcjami i pomóc dziecku odzyskać spokój po południu.
Memy o szkole i końcu wakacji. Pośmiejmy się, zanim zacznie się rok szkolny
17
