- Jak podaje czasopismo International Journal of the Sociology of Leisure, dzisiejsza młodzież często ukrywa prawdziwe emocje z obawy przed nagraniem i wyśmianiem w Internecie
- Sytuacja, w której nastolatek wstydzi się rodziców, wynika zazwyczaj z naturalnego etapu dorastania i ogromnej potrzeby budowania własnej niezależności
- Według informacji zebranych przez National Institute of Mental Health, ciągłe unikanie rówieśników i zamykanie się w sobie może sugerować rozwój fobii społecznej
- Uważne wysłuchanie zmartwień dziecka bez wygłaszania długich kazań to najprostsza droga do zbudowania wzajemnego zaufania
Dlaczego nastolatki tak bardzo boją się żenady? Wyjaśniamy
Słowo cringe (czytane jako krindż) na stałe weszło do słownika naszych dzieci i oznacza po prostu wielki wstyd lub obciach. Dzisiejsza młodzież żyje w ciągłym stresie przed oceną ze strony kolegów i koleżanek, a każdy ich ruch może być natychmiast nagrany telefonem. Strach przed byciem wyśmianym w Internecie sprawia, że dzieciaki bardzo pilnują tego, jak się zachowują i co mówią.
Jak możemy przeczytać na łamach czasopisma International Journal of the Sociology of Leisure, młodzi ludzie budują swoją pozycję w grupie na podstawie naturalności i wiarygodności. Jeśli zrobią coś, co łamie niepisane zasady grupy (na przykład zaczną tańczyć na ulicy), rówieśnicy szybko uznają to za żenujące zachowanie. Właśnie dlatego nastolatki często rezygnują z pokazywania swoich prawdziwych emocji, żeby tylko nie narazić się na śmieszność w sieci.
Rodzic jako główne źródło obciachu. Skąd bierze się to zjawisko?
Wielu rodziców łapie się za głowę, gdy ich własne dziecko nagle udaje na ulicy, że ich nie zna. Nastolatki potrafią wpaść w panikę na samą myśl, że mama lub tata powiedzą coś głupiego przy ich znajomych. Często sam fakt fizycznej obecności rodzica w pobliżu wywołuje u nich ogromne poczucie wstydu i chęć natychmiastowej ucieczki.
Według informacji z portalu Vanderbilt University Medical Center takie odsuwanie się od rodziny to zupełnie normalny etap dorastania. Dziecko powoli przechodzi z dzieciństwa do samodzielności i stara się zbudować własne poglądy oraz tożsamość. W tym czasie opinia innych dorosłych i kolegów staje się dla młodego człowieka po prostu ważniejsza niż zdanie własnej mamy czy taty.
Zwykły lęk przed oceną czy fobia społeczna? Te objawy warto znać
Czasami ciągły strach przed kompromitacją przestaje być tylko typowym buntem i zamienia się w głębszy problem, co potwierdzają dane z National Institute of Mental Health. Warto zwrócić szczególną uwagę na zachowanie swojego dziecka, jeśli nastolatek zaczyna regularnie:
- unikać chodzenia do szkoły i spotkań ze znajomymi
- mieć duże trudności z nawiązywaniem nowych przyjaźni
- całkowicie odmawiać odzywania się w sytuacjach towarzyskich
- unikać kontaktu wzrokowego i przybierać bardzo sztywną postawę ciała
Takie ciągłe unikanie miejsc publicznych i paraliżujący strach przed negatywną oceną mogą mocno utrudniać codzienne życie nastolatka. W takich sytuacjach dobrym pomysłem może być spokojna rozmowa i poszukanie wsparcia u kogoś z zewnątrz.
Jak rozmawiać z nastolatkiem o jego problemach? Kluczowe zasady
Kiedy nasze dziecko przychodzi do nas z jakimś zmartwieniem, najważniejsze to po prostu ugryźć się w język i uważnie słuchać. Portal HealthyChildren przypomina, że rodzice powinni wyłączyć swój wewnętrzny alarm i powstrzymać się od prawienia długich kazań. Młodzież bardzo potrzebuje spokojnego i bezpiecznego miejsca, w którym może poukładać sobie własne myśli bez poczucia, że ktoś zaraz ich oceni. Oczywiście dzieci chętnie poznają nasze wartości, ale pod warunkiem, że podzielimy się nimi w sposób łagodny i pozbawiony wyższości. Dzięki temu zbudujemy relację opartą na zaufaniu, a nastolatek rzadziej będzie traktował nasze słowa jako kolejny powód do wstydu.
6
Źródła:
National Institute of Mental Health (NIMH) — “Social Anxiety Disorder: What You Need to Know”
