- Ciągłe rozstrzyganie sporów przez rodzica zwiększa rywalizację między dziećmi
- Dzieci powinny uczyć się samodzielnego rozwiązywania konfliktów
- Pomocne są proste zasady: mówienie o emocjach i wspólne szukanie rozwiązania
- Rodzic powinien reagować tylko przy zagrożeniu bezpieczeństwa
- W silnych emocjach warto rozdzielić dzieci i wrócić do rozmowy później
Dlaczego dzieci ciągle się kłócą i jak przestać być sędzią?
Kłótnie między bratem a siostrą to chleb powszedni w większości domów. Najczęściej poszło o zabawkę, walkę o twoją uwagę albo po prostu dzieci są na zupełnie innym etapie rozwoju i ciężko im się dogadać. Często też starszak nie umie jeszcze odnaleźć się w nowej sytuacji, gdy w domu pojawia się noworodek i nagle traci część zainteresowania ze strony mamy czy taty.
Zamiast od razu wkraczać do akcji i na siłę szukać winnego, warto dać dzieciom szansę na samodzielne załatwienie sprawy. Jak możemy przeczytać na stronie Nationwide Children's Hospital, ciągłe wcielanie się w rolę domowego policjanta tylko nakręca spiralę rywalizacji i sprawia, że dzieciaki w ogóle nie uczą się szukania kompromisów. Zostawiając im wolną rękę, naturalnie pokazujemy, że wierzymy, iż same potrafią się dogadać.
Jak uczyć rodzeństwo samodzielnego rozwiązywania konfliktów?
Zanim zostawisz dzieci z ich problemami same, dobrym pomysłem jest pokazanie im na spokojnie prostych kroków, które pomogą w łagodzeniu sporów:
- skupienie się na faktach i mówienie o swoich uczuciach bez oskarżania brata czy siostry
- wspólne wymyślanie pomysłów na zgodę, z ważną zasadą, że żaden pomysł nie jest głupi i nie zostaje z góry odrzucony
- powtarzanie na głos tego, co powiedziała druga strona, żeby każde dziecko czuło, że zostało naprawdę wysłuchane
- wybranie takiego rozwiązania, które pasuje obu stronom i zaplanowanie wspólnego sprawdzenia, czy to faktycznie działa
Te codzienne zasady, opisane między innymi na łamach Mayo Clinic, świetnie uczą maluchy rozmawiania o własnych emocjach. Dzięki nim nauka rozwiązywania konfliktów przynosi efekty, a rodzeństwo zaczyna rozumieć, że można dojść do zgody bez krzyków i szarpania o klocki.
Kiedy reakcja rodzica na kłótnię dzieci jest naprawdę konieczna?
Rodzic powinien wkroczyć do akcji właściwie tylko wtedy, gdy sytuacja wymyka się spod kontroli i pojawia się ryzyko zrobienia sobie prawdziwej krzywdy. Oznacza to, że zwykłe przepychanki słowne warto po prostu przeczekać, ale przy rękoczynach trzeba od razu reagować. Jeśli sytuacja wymaga przerwania bójki, najlepiej zrobić to na chłodno, bez podnoszenia głosu i bez stawania po żadnej ze stron, bo to tylko dolewa oliwy do ognia. W takich momentach dobrze jest wytłumaczyć maluchom całe zajście spokojnym tonem albo po prostu zabrać im na chwilę zabawkę, o którą toczy się wojna. Pamiętaj też, że absolutnie nigdy nie powinno się zostawiać małego dziecka samego z noworodkiem, bo to zawsze stwarza niepotrzebne ryzyko dla najmłodszego członka rodziny.
Bójka i duże emocje. Co robić, gdy dzieci nie mogą się uspokoić?
Czasami złość i frustracja u dzieci są tak wielkie, że żadne logiczne argumenty czy próby wspólnego szukania rozwiązań po prostu nie działają. Maluchy płaczą, krzyczą i w ogóle nie słuchają tego, co do nich mówisz. W takich bardzo nerwowych chwilach jakakolwiek długa rozmowa z zalanym łzami dzieckiem zwykle mija się z celem.
Najlepszym wyjściem jest wtedy rozdzielenie kłócących się dzieci i posłanie ich do osobnych pokojów, żeby duże emocje mogły wreszcie opaść. Kiedy oboje już się uspokoją i zaczną normalnie oddychać, można na spokojnie usiąść i powolutku naprowadzić ich na rozwiązanie problemu. Warto też mieć na uwadze, że jeśli takie bardzo agresywne kłótnie ciągną się przez ponad pół roku i mocno odbijają się na spokoju całej rodziny, dobrym pomysłem może być poszukanie wsparcia u psychologa dziecięcego.
Gdzie nad morze z dzieckiem? Tam rodzice jeżdzą najchętniej
9
