- Odsuwanie się nastolatka od rodziców to naturalny etap budowania niezależności.
- Rówieśnicy pełnią ważną rolę w kształtowaniu tożsamości i poczucia własnej wartości.
- Aktywne słuchanie bez oceniania to najskuteczniejszy sposób na utrzymanie relacji.
- Objawy somatyczne, jak bóle brzucha czy problemy ze snem, mogą wskazywać na trudności wśród rówieśników.
- W przypadku poważniejszych problemów warto skorzystać ze wsparcia szkoły lub specjalisty.
Dlaczego nastolatek woli znajomych od rodziny? Wyjaśniamy
Kiedy nasze dzieci dorastają, ich relacje z ludźmi naturalnie się zmieniają, a my jako rodzice często schodzimy na dalszy plan. Zaczynają one budować więzi z rówieśnikami, które opierają się na równości, co jest zupełnie czymś innym niż dotychczasowa relacja z mamą czy tatą. Jak pokazują badania opublikowane na łamach czasopisma Frontiers in Psychology, szukanie niezależności i odsuwanie się od rodziców na rzecz kolegów i koleżanek to zupełnie normalny etap wchodzenia w dorosłość.
Głównym zadaniem młodego człowieka w tym czasie jest po prostu odnalezienie własnej tożsamości i sprawdzenie, kim tak naprawdę jest w grupie. Rówieśnicy stają się dla niego swego rodzaju lustrem, a ich akceptacja ma ogromny wpływ na dobre samopoczucie i zdrowie psychiczne. Dlatego nie warto brać tego odsuwania się do siebie, bo choć dziecko wydaje się zapatrzone w znajomych, w głębi serca nadal bardzo potrzebuje swojej rodziny.
Jak mądrze rozmawiać z nastolatkiem bez narzucania się?
Budowanie więzi z dorastającym dzieckiem warto opierać na zwykłej ciekawości jego codziennego życia i zainteresowań, bez zasypywania go lawiną pytań. Zgodnie ze wskazówkami amerykańskiej agencji Centers for Disease Control and Prevention dobrze jest po prostu aktywnie słuchać, pozwalając dziecku mówić bez żadnego przerywania. Kiedy nastolatek skończy opowiadać, dobrym pomysłem może być powtórzenie jego słów, by upewnić się, że dobrze wszystko zrozumieliśmy. Najważniejsze to stworzyć w domu bezpieczną przestrzeń, w której dziecko może szczerze opowiedzieć nawet o trudnych lub niewygodnych sprawach, wiedząc, że nie spotka się z krzykiem czy karą. Wystarczy często przypominać swojemu nastolatkowi, że jesteśmy obok i zawsze chętnie go wysłuchamy, gdy tylko będzie miał na to ochotę.
Po czym poznać, że twoje dziecko ma problem z rówieśnikami?
Czasami relacje ze znajomymi przynoszą więcej szkody niż pożytku, dlatego warto zwracać uwagę na pewne zmiany w zachowaniu naszego dziecka, które mogą świadczyć o tym, że ktoś mu dokucza:
- częste bóle głowy lub bóle brzucha
- nagła zmiana apetytu i nawyków żywieniowych
- niechęć do chodzenia do szkoły i unikanie rówieśników
- wyraźnie gorsze oceny w szkole
- kłopoty z zasypianiem, częste budzenie się w nocy lub koszmary
- niewyjaśnione siniaki, zadrapania czy zgubione rzeczy osobiste
Jeśli zauważysz u swojego nastolatka takie zachowania, warto zachować spokój i spróbować delikatnie z nim o tym porozmawiać bez zbędnego oceniania.
Jak pomóc, gdy rówieśnicy w szkole dokuczają twojemu dziecku?
Kiedy dowiadujemy się, że nasze dziecko pada ofiarą złośliwych komentarzy czy plotek, naszą pierwszą reakcją często jest chęć natychmiastowego ratowania sytuacji i dzwonienia do rodziców winowajcy. Jak możemy przeczytać na portalu HealthyChildren, na samym początku dobrze jest po prostu z miłością wysłuchać nastolatka i zapytać, jak dokładnie wyglądała cała sytuacja. Warto pamiętać, że młody człowiek może czuć wstyd, dlatego zamiast od razu rzucać gotowe rozwiązania, lepiej skupić się na wspólnym szukaniu wyjścia z problemu, pytając na przykład, jak dziecko się z tym czuje. Chodzi o to, aby najpierw pomóc mu odzyskać poczucie kontroli i pewność siebie w tej trudnej relacji. Jeśli jednak nieprzyjemne zachowania rówieśników nie ustępują, mądrym krokiem będzie poproszenie o pomoc wychowawcy, szkolnego pedagoga lub lekarza pediatry.
Kojarzysz te dzieci z ekranu? Wyjaśniamy, które mają znanych rodziców
14
