Na razie o gametogenezie in vitro (IVG) myśli się niemal jak o technologii science fiction, jednak naukowcy twierdzą, że już za 10 lat może stać się ona sposobem na to, by spełnić marzenia o rodzicielstwie milionów ludzi na świecie.
1 na 6 osób mierzy się z niepłodnością
Już teraz raporty Światowej Organizacji Zdrowia pokazują, że z niepłodnością mierzy się 1 na 6 osób na świecie. To około 186 milionów ludzi. Pary dotknięte tym problemem latami starają się o ciążę, wielką szansą stało się dla nich zapłodnienie pozaustrojowe.
Szacuje się, że do tej pory na całym świecie dzięki metodzie in vitro urodziło się ponad 9 milionów dzieci. W Polsce po raz pierwszy z powodzeniem zastosowano ją w 1987 roku, w Niemczech (statystycznie) w każdej szkolnej klasie jest już przynajmniej jedno dziecko, które zostało poczęte dzięki tej metodzie.
Jednak to nie wszystko, co wkrótce może mieć do zaoferowania nauka. Badacze już z powodzeniem przeprowadzili gametogenezę in vitro (IVG) u myszy. Kwestią czasu pozostaje więc wykorzystanie najnowszych osiągnięć w leczeniu niepłodności u ludzi. Choć ta, jak szacują, mogłaby stać się dostępna w ciągu 10 lat, mnożą się pytania o etyczność tego rozwiązania.
Zgodnie z nim nawet pary jednopłciowe mogłyby doczekać się potomstwa spokrewnionego z obojgiem partnerów, a ludzie, niezależnie od płci mogliby mieć dzieci bez dawcy komórki jajowej czy dawcy nasienia.
Czym jest gametogeneza in vitro?
Zdaniem Amander T. Clarke, dyrektorki Centrum Nauki o Rozrodzie UCLA, choć technologia IVG jawi się jako science fiction, tak naprawdę już teraz wiadomo, że eksperymentalna gametogeneza in vitro jest możliwa. Pojawia się tylko pytanie czy i kiedy będzie mogła zostać wykorzystana w leczeniu niepłodności u ludzi i ja wpłynęłoby to na kwestie postrzegania problemu niepłodności.
To technologia, która pozwala przekształcić dowolną komórkę ludzkiego ciała (np. tę tworzącą skórę czy krew) w taką, która wytwarza plemniki i komórki jajowe.
Co ciekawe, już przed sześcioma laty pisano o „sztucznych macicach”, urządzeniu przypominającym plastikową torbę, które umożliwiły urodzonym przedwcześnie jagniętom rozwijać się poza łonem matki owcy.
Choć gametogeneza in vitro brzmi jak szansa, może być również zagrożeniem. Podobnie jak w przypadku samej procedury in vitro, potrzebny jest szereg regulacji, zatem nowa procedura wspomaganego rozrodu u człowieka nieprędko będzie miała szansę w praktyce pokazać swoje możliwości.
