- WHO wskazuje, że granie może przerodzić się w uzależnienie
- Silna złość i płacz po zabraniu urządzenia to ważny sygnał ostrzegawczy
- Dziecko zaczyna wybierać gry zamiast szkoły, snu i relacji
- Kłamstwa o czasie spędzonym przed ekranem powinny zaniepokoić rodziców
- Pomagają jasne zasady, ograniczenie ekranów i ewentualna konsultacja ze specjalisty
Kiedy codzienne granie na komputerze staje się problemem?
Dla większości dzieci granie na komputerze lub konsoli to zwykła rozrywka i zupełnie zdrowe hobby, które zazwyczaj nie kończy się żadnymi kłopotami ze zdrowiem. Często my sami traktujemy to jako chwilę upragnionego spokoju, gdy maluch po prostu bezpiecznie bawi się w swoim pokoju. Zdarza się jednak, że ta niewinna codzienna zabawa powoli wymyka się spod kontroli i zaczyna mocno przypominać niebezpieczny nałóg.
Jak możemy przeczytać na stronie Światowej Organizacji Zdrowia, pewna niewielka grupa młodych ludzi może mieć poważne problemy przez swoje wirtualne hobby. Dzieje się tak, gdy komputer pochłania całą uwagę i zaczyna wygrywać z normalnym życiem, jak zwykły spacer czy wspólny obiad. Dziecko przestaje dbać o szkołę i relacje z rodziną, a jego jedynym życiowym celem staje się zdobycie kolejnego poziomu w ulubionej grze.
Dlaczego dziecko tak chętnie ucieka w wirtualny świat gier?
Wielu rodziców zastanawia się, co takiego mają w sobie gry, że młody człowiek potrafi spędzić przed monitorem całe popołudnia. Zazwyczaj jest to sposób na szybkie rozładowanie szkolnych stresów, ucieczkę od kłopotów z rówieśnikami lub po prostu łatwe lekarstwo na zepsuty nastrój. Kolorowy i głośny świat na ekranie daje natychmiastową nagrodę, co bardzo silnie działa na mózg malucha i sprawia, że chce on ciągle wracać do tej zabawy. Niestety takie radzenie sobie ze smutkiem szybko prowadzi do błędnego koła, w którym samo zabranie telefonu wywołuje u dziecka tylko jeszcze większą złość i płacz.
Po czym łatwo rozpoznać uzależnienie od gier u dziecka?
Jeśli zastanawiasz się, gdzie leży granica między zwykłą zabawą a prawdziwym problemem, zwróć uwagę na te niepokojące zachowania twojego malucha:
- dziecko wpada w ogromną złość, płacze lub robi się nerwowe, gdy zabierasz mu telefon albo wyłączasz komputer
- przesiadywanie przed monitorem zawsze wygrywa ze snem, jazdą na rowerze oraz odrabianiem lekcji
- twój uczeń traci zainteresowanie dawnymi zabawami i zajęciami, które jeszcze niedawno dawały mu mnóstwo radości
- maluchowi zdarza się regularnie kłamać na temat tego, ile czasu faktycznie spędził z padem w dłoni
Jeśli zauważysz u swojego dziecka takie zmiany, warto szybko poszukać rozwiązania. To bardzo wyraźny sygnał, że uzależnienie od gier zaczyna powoli niszczyć jego prawdziwe życie i codzienne relacje z najbliższymi.
Jak skutecznie ograniczyć czas przed ekranem w waszym domu?
Dobrym pomysłem może być wspólne ustalenie z dzieckiem jasnych limitów czasu spędzanego przed monitorem. Warto wprowadzić w domu żelazne zasady, takie jak całkowity brak telefonów podczas wspólnych obiadów, przy porannym szykowaniu się do szkoły oraz tuż przed pójściem spać. Zdecydowanie zaleca się też wyniesienie telewizora i komputera z sypialni malucha, co bardzo pomoże w dbaniu o jego spokojny i głęboki sen. Jeśli mimo tych prób dziecko nadal jest opryskliwe i odcina się od rodziny, świetnym krokiem będzie szczera rozmowa z psychologiem lub terapeutą od uzależnień, który pokaże wam jak mądrze i bez krzyku wyjść z tej sytuacji.
Gry planszowe dla dzieci: 7 gier, w które musisz zagrać z dzieckiem
7
