- Orientacja w przestrzeni jest ważnym elementem przygotowania dziecka do szkoły.
- Czterolatki zwykle zaczynają rozumieć pojęcia takie jak góra, dół czy boki własnego ciała.
- Nauka prawej i lewej strony wymaga czasu i rozwija się stopniowo.
- Ćwiczenia równowagi, tory przeszkód i zabawy ruchowe wspierają wyobraźnię przestrzenną.
- O kierunkach można uczyć dziecko podczas kąpieli, ubierania i innych codziennych aktywności.
Orientacja w przestrzeni u dzieci. Dlaczego jest tak ważna?
Kiedy nasz maluch biega po placu zabaw, rzadko myślimy o tym, że właśnie uczy się odnajdywać w swoim otoczeniu. Jak możemy przeczytać w publikacji ukraińskiego Ministerstwa Edukacji i Nauki, ta cała orientacja w przestrzeni to bardzo ważny kawałek rozwoju dziecka, zwłaszcza kiedy zbliża się do wieku pięciu lub sześciu lat. To właśnie wtedy w małej głowie układają się fundamenty, które potem przydadzą się w szkole i w dogadywaniu się z rówieśnikami.
Jeśli dziecko wie, gdzie jest góra, dół, przód i tył, czuje się po prostu dużo pewniej. Samodzielne poruszanie się po okolicy daje maluchom poczucie kontroli, a to buduje ich poczucie własnej wartości i pomaga szybciej dojrzewać. Dzięki temu nasze dzieci o wiele lepiej radzą sobie w nowych i nieznanych miejscach, co jest świetną bazą na przyszłość.
Kiedy dziecko zaczyna odróżniać strony i kierunki?
Zrozumienie, gdzie jest prawo, a gdzie lewo, zajmuje dzieciom sporo czasu i nie warto się tym w ogóle stresować. Z informacji zebranych przez kalifornijski Departament Edukacji wynika, że w okolicach czwartych urodzin maluchy zaczynają łapać, co to znaczy góra, dół oraz boki własnego ciała (na przykład wiedzą, że ruszają jedną ręką, a potem drugą). Dzieci w wieku przedszkolnym rzadko potrafią bezbłędnie wskazać prawą i lewą stronę, ale całkiem nieźle radzą sobie z używaniem własnego ciała jako punktu odniesienia w przestrzeni. Zbliżając się do piątego roku życia, dzieci potrafią już szybko reagować na polecenia i wiedzą, co znaczy położyć coś pod, nad, blisko czy daleko.
Jak ćwiczyć orientację w przestrzeni? Proste zabawy ruchowe
Koordynacja ciała i zmysłów to świetny trening wyobraźni przestrzennej, o czym przypomina nam portal Pathways.org i sugeruje, aby wykorzystać do tego zwykłe domowe zabawy, proponując maluchowi:
- rzucanie i łapanie piłki lub celowanie woreczkami do zwykłego wiaderka
- chodzenie po krawężniku lub innych bezpiecznych murkach, co świetnie ćwiczy równowagę
- udawanie kroków różnych zwierząt oraz robienie fikołków na dywanie
- budowanie domowego toru przeszkód z poduszek i krzeseł
- wspólne tańczenie lub kręcenie kółkiem hula hoop
Dzięki takim zwykłym aktywnościom maluch szybko zaczyna rozumieć, ile miejsca zajmuje jego ciało. Efekty widać bardzo wcześnie, bo już typowy trzylatek potrafi płynnie przejść przez zupełnie nowy pokój bez wpadania na meble i innych ludzi.
Nauka w trakcie kąpieli i codziennych domowych obowiązków
Nie trzeba wcale wymyślać skomplikowanych gier, bo codzienne domowe życie to najlepsza okazja do nauki nowych pojęć. Portal Gold Coast Health sugeruje, że świetnym momentem na przemycanie wiedzy o kierunkach jest chociażby wieczorna kąpiel lub ubieranie. Kiedy maluch pluska się w wodzie, dobrym pomysłem może być opisywanie na głos tego, co dziecko właśnie robi i proponowanie mu prostych wyborów. Możemy pytać pociechę, czy woli wejść do wanny, czy z niej wyjść, a przy wycieraniu ręcznikiem mówić głośno o podnoszeniu rąk do góry lub opuszczaniu ich na dół.
Jak nauczyć dziecko odpowiedzialności?
5
