- Złość na dziecko to naturalna reakcja na zmęczenie i przeciążenie
- Krótka przerwa i odejście na kilkanaście sekund pomagają odzyskać kontrolę
- Skupienie na oddechu to jedna z najskuteczniejszych metod wyciszenia emocji
- Przeproszenie dziecka buduje jego pewność siebie i uczy odpowiedzialności
- Chwilowa frustracja nie oznacza, że jesteś złym rodzicem
Dlaczego płacz niemowlaka tak mocno nas irytuje? Szukamy przyczyn
Każdy z nas doskonale zna ten moment, kiedy maluch płacze bez końca, a my czujemy ogromną bezsilność. Czasami robimy wszystko, żeby uspokoić płaczące dziecko, ale żadne sprawdzone sposoby po prostu nie działają. To naturalne, że w takich chwilach ogarnia nas ogromne zmęczenie i zwykła, ludzka frustracja.
Jak możemy przeczytać na portalu HealthyChildren, opieka nad maluchem jest niezwykle trudna, zwłaszcza gdy brakuje nam snu i po prostu fizycznej energii. Złość i irytacja to zupełnie normalne emocje, ponieważ ciągły krzyk mocno obciąża nasz organizm. Warto jednak pamiętać, że dziecko nie robi nam na złość, tylko w ten jedyny znany sobie sposób komunikuje swoje codzienne potrzeby.
Co robić, gdy puszczają nam nerwy przy dziecku? Sprawdzone sposoby
Kiedy czujemy, że za chwilę całkowicie stracimy panowanie nad sobą, dobrym pomysłem może być szybkie obniżenie napięcia. Portal UNICEF Parenting podpowiada kilka prostych trików, które pomogą nam opanować silne emocje w trudnej chwili:
- odejście na bok i danie sobie dwudziestu sekund na ochłonięcie
- powolne branie głębokich oddechów i liczenie do pięciu przy każdym wdechu
- wyjście na dziesięć minut do innego pokoju, jeśli maluch jest w tym czasie całkowicie bezpieczny
- świadome wsłuchanie się we własny oddech, co pozwala na moment odwrócić uwagę od krzyku
Takie krótkie odcięcie się od trudnej sytuacji naprawdę potrafi zrobić ogromną różnicę na plus. Pozwala to na nowo zebrać myśli i wrócić do malucha ze znacznie chłodniejszą głową.
Jak radzić sobie z poczuciem winy po wybuchu złości na malucha?
Jeśli jednak nerwy wezmą górę i zdarzy nam się krzyknąć na dziecko, najważniejsze to po prostu wybaczyć sobie ten błąd. Ideały nie istnieją, a mądra miłość do malucha zawsze zaczyna się od wyrozumiałości dla samych siebie. Kiedy już opadną największe emocje, warto porozmawiać z dzieckiem, przeprosić za swoje głośne zachowanie i na spokojnie wytłumaczyć, jak spróbujemy radzić sobie z podobnym problemem w przyszłości. Co ciekawe, takie przyznanie się do błędu uczy nasze dziecko, że każdy ma pełne prawo do słabszego momentu, a przy okazji mocno buduje jego pewność siebie. Zawsze trzeba jednak pamiętać o tym, aby realnie dotrzymywać słowa, jeśli obiecujemy dziecku poprawę.
Czy złość na własne dziecko oznacza, że jesteśmy złymi rodzicami?
Wielu rodziców często wpada w spiralę wstydu, myśląc, że chwilowa niechęć do własnego dziecka od razu świadczy o braku miłości. Czujemy się po prostu fatalnie, gdy zamiast ogromnej czułości odczuwamy tylko wielką chęć ucieczki z domu. To niezwykle powszechne zjawisko, które prędzej czy później dotyka niemal każdego zmęczonego rodzica na całym świecie.
Warto po prostu uświadomić sobie fakt, że odczuwanie wielkiej złości absolutnie nie robi z nas złych rodziców. Nawet całkowicie zdrowe i wspaniale kochane dzieci potrafią płakać przez godzinę czy dwie każdego dnia, co bywa dla nas zwyczajnie wyczerpujące fizycznie. Kiedy na chłodno zrozumiemy i zaakceptujemy takie trudne momenty, o wiele łatwiej będzie nam przetrwać każdy kryzys z naszym maluchem.
Jak uniknąć krzyku, złości i płaczu dziecka? Włącz w życie zasady Montessori
5
