- Zamknięte pytania często kończą rozmowę, otwarte zachęcają dziecko do opowiadania.
- Dobrym wzorem komunikacji jest uważne słuchanie i pełna uwaga rodzica.
- Kontakt wzrokowy oraz odkładanie telefonu pomagają budować prawdziwy dialog.
- Rysowanie prostych historyjek i komiksów ułatwia dzieciom rozumienie emocji oraz mowy ciała.
- Regularne rozmowy w spokojnej atmosferze rozwijają kompetencje społeczne i językowe dziecka.
Używanie telefonu a rozmowa na żywo. Jak ekrany blokują dzieci?
Obecnie maluchy od małego siedzą w telefonach i wysyłają sobie uśmiechnięte buźki. To sprawia, że zwykła rozmowa na żywo z kolegą z piaskownicy staje się dla nich niezwykle trudna. Dzieci szybko przyzwyczajają się do gotowych obrazków i nagle nie wiedzą, jak wyrazić swoje myśli słowami podczas prawdziwego spotkania.
Ciekawe spojrzenie na ten temat znajdziemy na łamach czasopisma Frontiers in Communication. Okazuje się, że częste używanie emotikonów w internecie sprawia, że bez nich młodzi ludzie czują silny dyskomfort. W skrajnych przypadkach zbytnie przywiązanie do znaczków w telefonie doprowadza do lęku przed rozmową twarzą w twarz i odcina dzieci od normalnych relacji z rówieśnikami.
Dziecko odpowiada krótko i urywa temat. Jak podtrzymać rozmowę?
Kiedy twój przedszkolak odpowiada na wszystko tylko słowami tak lub nie, warto zmienić sposób zadawania pytań. Zamiast pytać o to, czy było fajnie na placu zabaw, używaj słów zachęcających do opowiadania, na przykład prosząc o szersze rozwinięcie myśli. Jeśli jesteś ciekawy szczegółów, dopytuj dalej i łagodnie drąż temat, wypytując o to, co działo się potem. Pamiętaj, że szczera rozmowa to swobodny przepływ myśli, więc jeśli maluch nagle zmieni temat na coś zupełnie innego, po prostu pójdź za jego tokiem myślenia. Dzięki takim prostym krokom dziecko samo łapie, jak ciągnąć dialog i jak skutecznie utrzymywać zainteresowanie drugiego człowieka.
Jak nauczyć dziecko aktywnego słuchania? Kluczowe zasady
Podstawą udanej pogawędki jest umiejętność uważnego słuchania drugiej osoby, co zdecydowanie warto ćwiczyć każdego dnia w domu. Na łamach portalu HealthyChildren czytamy, że dobre nawyki zaczynają się od kilku podstawowych gestów:
- całkowite odłożenie telefonu na bok i skupienie całej uwagi na mówiącym
- ciągłe utrzymywanie bliskiego kontaktu wzrokowego z rozmówcą
- kiwanie głową lub wtrącanie krótkich słów wsparcia (na przykład mówiąc po prostu "rozumiem" lub "widzę to")
- streszczanie i powtarzanie swoimi słowami tego, co przed chwilą powiedział maluch
Gdy pokazujesz dziecku takie zachowania na własnym przykładzie, o wiele łatwiej mu je potem naturalnie naśladować. Dobrym pomysłem może być ustalenie stałych pór na takie domowe rozmowy, chociażby przy popołudniowym podwieczorku lub tuż przed snem, zawsze starając się siadać na poziomie wzroku malucha.
Trudności w odczytywaniu gestów. Dlaczego rysowanie pomaga?
Niektóre dzieci mają spory kłopot ze zrozumieniem mowy ciała, tonu głosu czy wyrazu twarzy swojego rozmówcy. Nawet jeśli twój szkrab potrafi ładnie składać zdania, łatwo gubi się w tych wszystkich drobnych sygnałach, które wysyłamy sobie podczas spotkania twarzą w twarz. W takich sytuacjach zwykłe pogadanki wychowawcze często nie przynoszą żadnych konkretnych rezultatów.
Warto w takiej chwili sięgnąć po bardzo proste rozwiązania z użyciem zwykłej kartki i ołówka. Jak możemy przeczytać na portalu American Speech-Language-Hearing Association, w nauce komunikacji świetnie sprawdzają się proste rysunki przypominające komiksy z dymkami. Kiedy rysujesz uśmiechnięte lub smutne ludziki i pokazujesz ich myśli, cała sytuacja zwalnia i staje się dla dziecka bardzo łatwa do przyswojenia i zrozumienia.
Jak nie rozmawiać z dziećmi?
12
