- Zwykła i szczera rozmowa z dzieckiem o śmierci zwierzaka zapobiega powstawaniu lęku przed snem, który często pojawia się po opowieściach o wiecznym zasypianiu
- Jak podaje portal UCLA Health, przedszkolaki zazwyczaj wierzą, że zmarły pies lub kot po prostu do nich kiedyś wróci
- Wspólny płacz pozwala maluchowi zrozumieć, że odczuwanie smutku i złości po odejściu domowego pupila to całkowicie normalna sprawa
- Badania potwierdzają, że nagłe problemy z jedzeniem lub nocne moczenie trwające u dziecka ponad dwa tygodnie wymagają szybkiej wizyty w przychodni
Jak rozmawiać z dzieckiem o śmierci domowego zwierzaka?
Kiedy umiera nasz domowy pupil, wielu rodziców zastanawia się, jak przekazać tę smutną wiadomość maluchowi. Często boimy się używać trudnych słów i szukamy łagodnego momentu w ciągu dnia, żeby oszczędzić dziecku niepotrzebnego bólu. Najlepiej odbyć taką rozmowę w domu, kiedy mamy dla dziecka czas i nikt nam nie przeszkadza.
Jak możemy przeczytać na portalu UCLA Health, słowa warto dopasować do wieku naszej pociechy. Przedszkolaki często myślą, że pies po prostu kiedyś do nich wróci, z kolei starsze dzieci zaczynają rozumieć, że śmierć to już ostateczny koniec. Warto nazywać rzeczy po imieniu, używając potocznych słów takich jak śmierć czy umieranie, i bardzo cierpliwie odpowiadać na wciąż te same pytania malucha.
Dlaczego nie mówić dziecku, że ukochany pies po prostu zasnął?
Dzieci traktują nasze słowa niezwykle dosłownie, dlatego opowiadanie o tym, że nasz zwierzak zasnął lub odszedł w lepsze miejsce, przynosi zdecydowanie więcej szkody niż pożytku. Tłumaczenia tego typu mogą wywołać w maluchu ogromny strach przed pójściem do łóżka, ponieważ zacznie on łączyć sen ze zniknięciem na zawsze. Zamiast tego powiedzmy prosto, że serce pieska lub kotka przestało bić, a jego ciało z powodu starości po prostu się popsuło i nie da się go już wyleczyć. Jasne postawienie sprawy sprawia, że maluch nie będzie czuł się porzucony i nie zacznie szukać rzekomo zgubionego zwierzaka po całej okolicy. Jeśli z kolei dziecko obawia się, że my też wkrótce znikniemy, dobrym pomysłem może być zapewnienie go, że dbamy o zdrowie i planujemy żyć jeszcze bardzo długo.
Jakie sygnały po stracie zwierzaka powinny nas zaniepokoić?
Smutek i złość po odejściu pupila to zupełnie naturalne uczucia, ale czasem reakcja dziecka jest na tyle silna, że warto odwiedzić lekarza pediatrę, zwłaszcza jeśli zauważymy u malucha następujące zachowania:
- nagłe problemy z zasypianiem i spokojnym snem w nocy
- widoczne zmiany w apetycie i niechęć do jedzenia
- kłopoty z korzystaniem z toalety i niespodziewane moczenie się
- smutek trwający nieprzerwanie przez ponad dwa tygodnie
Jeśli takie objawy utrzymują się bardzo długo i przeszkadzają w codziennym życiu, wizyta w przychodni pozwoli upewnić się, że z maluchem wszystko w porządku. Lekarz pomoże nam sprawdzić, jak najlepiej wesprzeć dziecko w tym trudnym czasie żałoby.
Płacz przy dziecku po stracie kota. Dlaczego to dobry pomysł?
Wielu dorosłych w tajemnicy wyciera łzy w łazience, żeby tylko nie pokazać dziecku własnego smutku i żalu po stracie domowego przyjaciela. Często wydaje nam się, że zgrywanie twardziela i sztuczny uśmiech to najlepszy sposób, by maluch czuł się całkowicie bezpiecznie. Przez takie podejście zapominamy jednak, że ukrywanie prawdziwych emocji wcale nie pomaga w poradzeniu sobie z całą tą sytuacją.
Tymczasem wspólny płacz pokazuje naszemu dziecku, że odczuwanie smutku, złości czy nawet poczucia winy to w pełni normalna sprawa. Kiedy maluch widzi nasze łzy, dostaje jasny sygnał, że może otwarcie mówić o swoich uczuciach i nie ma sensu dusić ich głęboko w sobie. Wspólne stworzenie małej pamiątki w postaci zdjęcia w ramce czy zwykłe wspominanie wesołych chwil ze zwierzakiem, pomoże całej rodzinie łagodniej zamknąć ten smutny etap.
12
Źródła:
