- Brak radości w ciąży często wynika z presji społecznej i porównań z innymi.
- Wahania nastroju są naturalnym efektem zmian hormonalnych i zmęczenia.
- Przyszłe mamy często czują winę, bo ich emocje nie pasują do „idealnego obrazu”.
- Lęk przed porodem i nową rolą to powszechne i normalne doświadczenie.
- Szczera rozmowa z bliskimi lub specjalistą pomaga zmniejszyć napięcie.
Dlaczego smutek w ciąży wywołuje u nas poczucie winy?
Zewsząd słyszymy, że oczekiwanie na dziecko to wyłącznie czas wielkiej radości, kupowania ubranek i ciągłego uśmiechu. Przez taki wyidealizowany obraz w społeczeństwie wiele przyszłych mam ukrywa swój lęk lub zmęczenie, bo boi się surowej oceny ze strony innych ludzi. Zamiast otwarcie mówić o swoich obawach, kobiety wpadają w pułapkę udawania, że wszystko jest w idealnym porządku, co mocno odbija się na ich zdrowiu.
Jak możemy przeczytać na łamach czasopisma Healthcare, kobiety bardzo często czują się winne, gdy ich prawdziwe emocje zupełnie nie pasują do tego narzuconego obrazu macierzyństwa. Zwykłe porównywanie się do innych uśmiechniętych mam oraz ciągła presja otoczenia tylko nakręcają stres, co w krótkim czasie prowadzi do jeszcze większego przygnębienia. To błędne koło sprawia, że zamiast spokojnie dbać o siebie, przyszła mama traci resztki energii na walkę z własnymi trudnymi myślami.
Skąd biorą się trudne emocje u przyszłej mamy? Główne powody
Warto pamiętać, że zmiany nastrojów w tym okresie to całkowicie naturalna sprawa, która ma swoje bardzo konkretne przyczyny w ciele i głowie kobiety:
- szalejące hormony (szybki wzrost poziomu estrogenu i progesteronu mocno wpływa na działanie mózgu i wywołuje silne zmęczenie)
- brak odpowiedniej ilości snu i fizyczne wyczerpanie noszeniem dodatkowych kilogramów w miarę jak rośnie brzuch
- zupełnie naturalny strach przed zbliżającym się porodem, bólem i pobytem w szpitalu
- stres związany z nowymi, domowymi obowiązkami oraz obawy o to, czy wystarczy nam pieniędzy na utrzymanie rodziny
Te wszystkie czynniki sprawiają, że nerwy, lęk i płacz są po prostu zwykłą reakcją ciała na ogromne życiowe zmiany, a nie żadnym wymysłem czy użalaniem się nad sobą. Dobrym pomysłem może być zaakceptowanie faktu, że ciało i głowa najzwyczajniej w świecie potrzebują czasu na oswojenie się z tą nową sytuacją.
Brak radości w ciąży. Co robić, gdy czujemy się gorzej?
Kiedy masz gorszy dzień i czujesz tylko obawy zamiast euforii, najlepiej od razu przestać obwiniać samą siebie. Pełne zrozumienie, że masz całkowite prawo do łez, złości i strachu, to pierwszy i najważniejszy krok do zrzucenia z siebie tego wielkiego ciężaru. O swoich codziennych rozterkach warto szczerze porozmawiać z kimś bliskim, zaufaną położną lub po prostu lekarzem prowadzącym ciążę. Głośne nazwanie swoich lęków potrafi przynieść ogromną ulgę i pokazać, że wcale nie jesteś z tym wszystkim sama. Im szybciej podzielisz się z kimś swoimi myślami, tym łatwiej będzie ci przejść przez ten trudny czas i spokojnie przygotować się na powitanie dziecka w domu.
"Rodziliśmy razem" - piękne fotografie wspólnych porodów
13
