Wychowanie bez krzyku. Jak mówić żeby dzieci nas słuchały?

2016-11-12 10:38 Agnieszka Burton
Rodzina
Autor: thinkstockphotos.com

Wychowanie bez krzyku to jedna z popularniejszych metod wychowawczych. Stosując kreatywną dyscyplinę, rodzice mogą pokazać swoim dzieciom granice zachowań. Prowadzić je przez życie, a nie walczyć z nimi. Zobacz jak mówić, żeby dzieci nas słuchały? W jaki sposób rozwiązywać konflikty. Poznaj główne zasady kreatywnej dyscypliny z przykładami!

Wychowanie dziecka bez krzyku jest możliwe!

Twoje dziecko rozrzuca z hukiem klocki po pokoju, krzyczysz: „Nie rób tak!”, ale maluch robi swoje. Złościsz się i znów podnosisz głos, po czym jest ci przykro, że po raz kolejny tego dnia krzyknęłaś na dziecko. Rozmyślasz, jak zmienić to zaklęte koło zakazów, frustracji i wiecznego „nie”, jednak  nie wiesz, jak się do tego zabrać. Chciałabyś być mamą, która nie pobłaża dziecku, lecz dyscyplinuje je  w taki sposób, iż maluch słucha i czuje się kochany. Tego rodzaju rodzicielstwo nazywa się świadomym, a dyscyplinę – dyscypliną kreatywną. Wychowanie bez krzyku jest możliwe!

Czytaj: Co zrobić, by dziecko było pewne siebie?

Co dla rodziców oznacza szczęśliwe dzieciństwo?

Jak wygląda kreatywna dyscyplina?

Postaw koszyk w pobliżu, weź do ręki małą piłeczkę i powiedz dziecku:  „Rzuca się piłką, a nie klockami lub zabawkami. Chodź, rzucimy razem piłkę do koszyka, gol! Piłki są do rzucania, dobra robota!” – radzi autorka bestsellera „Kreatywna dyscyplina. Połączona rodzina”. W swoich książkach, jak też na stronie internetowej www.skiptomylouparenting.com  Lou Harvey-Zahra podaje przykłady, jak zamienić łzy w śmiech, bez krzyków i mówienia „nie”. – Zmiana w zachowaniu rodzica jest subtelna, ale dzieci reagują na nią w pozytywny sposób, uczą się nowych sposobów zachowania – mówi Harvey-Zahra. Przedstawiamy kilka przykładów wychowywania dzieci za pomocą dyscypliny kreatywnej. Przeczytajcie, jak mówić aby dzieci nas słuchały!

Sprawdź również kalendarz rozwoju dziecka >>

7 zasad kreatywnej dyscypliny

  1.  W momencie niepożądanego zachowania odwróć uwagę dziecka.
  2.  Nie dawaj maluchom zbyt dużego wyboru – duży wybór wprowadza dzieci w zakłopotanie.
  3.  Bardzo ważny jest powtarzalny rytm dnia – dzieci uwielbiają spokojny rytm, rutynę i przewidywalność.
  4.  Pochwal dobre zachowanie.
  5.  Baw się w gry i dużo śmiej się z dzieckiem.
  6.  Angażuj dzieci, dawaj im proste, bezpieczne zadania do wykonania albo rzeczy, którymi mogą się zaopiekować.
  7.  Staraj się być wzorem do naśladowania – nie możesz krzyczeć do dzieci: „Nie krzyczcie!”.

Przeczytaj również: Czego nie wolno mówić dziecku?

Dobrze wiedzieć

Wychowanie przez gry i zabawy

Dziecko nie chce założyć piżamy. Udawaj, że jesteś piżamą: – Och, proszę, załóż mnie, całe dnie czekam na twoim łóżku i tak się cieszę wieczorami, że mogę być użyteczna. Po prostu uwielbiam, kiedy mała rączka wchodzi w rękaw, a nóżki w nogawki. Dziecko chce zjeść coś niezdrowego w czasie wizyty w sklepie. Daj mu  do wyboru dwie zdrowe przekąski, a jeśli malec nadal domaga się tego, czego chciał, jeszcze raz daj mu ten sam wybór. Gdy dziecko nadal upiera się przy swoim, powtórz (na przykład): „Banan albo jabłko lub nic do jedzenia”.

Przeczytaj również: Jak nie krzyczeć na dziecko?

Przykłady kreatywnej dyscypliny zaczerpnięte z życia

- Dziecko uderza w okno twardym przedmiotem (nie zapominajmy, że dla malca jest to ciekawy dźwięk!),  rodzic mówi: „Uderzamy w bębenek albo popukajmy tą drewnianą łyżką w garnek. Tak, pukamy w garnek, ślicznie, nie uderzamy w okno”. 

- Dziecko uderza drugiego malucha, aby dostać zabawkę. Rodzic mówi stanowczo: „Ręce na dół!” i kieruje malca do innej zabawy. Znajdź dziecku inną zabawkę i włącz zegarek, wytłumacz dzieciom, że kiedy zadzwoni dzwonek, dzieci mają zamienić się zabawkami. Możesz wymienić też listę pozytywnych rzeczy, jakie robią „mądre ręce”, i przypomnij, że „mądre ręce” nie biją innych. Rodzic może też zachęcić dziecko, aby użyło słów (oczywiście jeśli dziecko potrafi już swobodnie mówić) i zapytało, kiedy będzie jego kolej, by pobawić się tą zabawką.  Warto nauczyć też uderzane dziecko mówienia: „Stop! Nie lubię tego!”. Rozmawiaj też często z dzieckiem na temat odczuć innych osób. „Mateusz nie lubi, gdy się go bije, jest mu wtedy bardzo smutno”. Pochwal dziecko, gdy zobaczysz, że dzieli się swoimi rzeczami z innymi. 

- Gdy dziecko gryzie innych, daj  mu marchewkę lub jabłko i powiedz: „Zęby są do jedzenia, a nie do gryzienia dzieci”. 

- Dziecko jest zmęczone, ale nie  chce iść spać. Rzuć koc lub prześcieradło na stół, tak aby powstała przytulna „jaskinia” pełna poduszek i książeczek. Albo zacznij czytać baj- kę siedzącemu na łóżku pluszowemu miśkowi – twoje dziecko szybko  znajdzie się obok niego... w Maluch niecierpliwi się przed obiadem. Powiedz wtedy: „Zobacz, tam na drzewie za oknem siedzi ptaszek i wyśpiewuje twoje imię. Posłuchaj: Julia, Julia, Julia…!”. Zwróć uwagę dziecka na coś nowego – dzieci żyją chwilą obecną. 

- Dziecko ciągnie kota za ogon. Tłumaczysz: „Głaszczemy kotka o tak (pokaż). Kotek lubi być głaskany delikatnie. Tak, wspaniale głaszczesz teraz kotka. Kotek jest bardzo zadowolony, kiedy głaszczesz go delikatnie”. 

- Dziecko: Czy mogę zjeść ciastko? (jest akurat czas na śniadanie). Rodzic:  „Tak kochanie, możesz zjeść ciastko po śniadaniu. Połóżmy ciastko tu na talerzu, abyśmy nie zapomnieli, a miś je dla nas przypilnuje”. 

- Malec chce co chwila zatrzymywać się i oglądać wszystko po drodze, a ty się śpieszysz). Powiedz: „Innego dnia pooglądamy sobie te drzewka, a teraz pościgajmy się do świateł. Do biegu, gotowi, start!”. w Dziecko w sklepie: „Chcę…”.  Rodzic: „Jaki wspaniały pomysł, wpiszmy to na listę prezentów pod choinkę, pozwól, że zapiszę to już teraz”. 

- Dużą trudnością może być dla dziecka zakończenie zabawy w parku. Dlatego zamiast nagle ogłosić  mu: „Idziemy!”, zawsze dawaj wcześniej ostrzeżenia – jeszcze tylko 10 minut, jeszcze tylko pięć, a potem ostatni raz na ślizgawce. w W drodze do przedszkola dzieci wchodzą w błoto. „Zostań na chodniku!” będzie bardziej pozytywnym przekazem niż „Nie po błocie!” lub „Wyjdź z tego błota!”

Zobacz też: Wychowanie bez kar i nagród

Dobrze wiedzieć

Nie zapominaj o pochwałach!

Za każdym razem, kiedy zauważysz coś pozytywnego w zachowaniu dziecka, pochwal to, np.: „Pięknie bawiłaś się z przyjaciółką, wszyscy byli zadowoleni”. Kiedy tulisz dziecko do snu, powiedz: „Bardzo ładnie poukładałeś zabawki na półce. Jak  tu teraz jest czysto i przyjemnie!”.

Polecamy wideo: Zdrowe przekąski dla dzieci

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

DLA CIEBIE ZA DARMO! Szykujesz się do porodu? Chcesz wiedzieć co cię czeka, jak sobie radzić? Co może Ci pomóc? Koniecznie pobierz nasz specjalny poradnik, stworzony przez ekspertów!

Czytaj więcej
Porodówka - przewodnik dla rodzącej mamy, okładka
KOMENTARZE