- Mózg nastolatka wciąż rozwija zdolność radzenia sobie z emocjami
- Dla młodych ludzi opinia rówieśników ma ogromne znaczenie
- Najlepsze wsparcie to uważne słuchanie, nie natychmiastowe doradzanie
- Niepokojące sygnały (np. unikanie szkoły) mogą wskazywać na poważny problem
- Drobne konflikty uczą budowania relacji i warto pozwolić dziecku je przeżywać
Dlaczego nastolatek tak mocno przeżywa kłótnie z przyjaciółmi?
Dla nas to zwykła sprzeczka o bzdurę, a dla naszego dziecka to prawdziwy koniec świata. Często zastanawiamy się, skąd u nastolatków bierze się aż tyle dramatyzmu i łez w relacjach z kolegami ze szkoły. Wynika to z faktu, że w tym wieku młodzi ludzie odczuwają emocje o wiele częściej i znacznie intensywniej niż my, dorośli.
Jak możemy przeczytać w badaniu opublikowanym na łamach PubMed Central, układ w mózgu odpowiadający za radzenie sobie z emocjami wciąż się u nich rozwija. Z kolei obszary wrażliwe na opinię rówieśników działają już na pełnych obrotach, dlatego zdanie paczki znajomych staje się dla nich najważniejsze. Każda odmowa czy drobna uwaga jest więc odbierana przez dziecko niezwykle osobiście i boleśnie.
Jak mądrze wspierać dziecko w konfliktach bez prawienia morałów?
W takiej sytuacji świetnym rozwiązaniem jest po prostu zamiana w uważnego słuchacza i znalezienie czasu na spokojną rozmowę bez telefonu w ręku czy włączonego telewizora w tle. Zamiast od razu rzucać gotowe rozwiązania, dużo lepiej sprawdza się zadawanie pytań i pokazywanie dziecku, że rozumiemy jego złość czy smutek. Na portalu Centers for Disease Control and Prevention znajdziemy cenną radę, by powstrzymać się przed dawaniem niechcianych porad, bo nastolatek szybko zamknie się w sobie. Zdecydowanie warto poczekać, aż młody człowiek sam poprosi o pomoc w rozwiązaniu problemu, dając mu poczucie, że jego emocje są w pełni zrozumiałe i ważne.
Kiedy interweniować w problemy z rówieśnikami? Obserwuj te zachowania
Zwykłe kłótnie to normalny etap dorastania, ale czasem sytuacja wymyka się spod kontroli i przeradza w poważniejsze znęcanie. Jak możemy przeczytać w serwisie StopBullying.gov, warto bacznie obserwować dziecko i zwracać uwagę na konkretne sygnały ostrzegawcze:
- nagła utrata przyjaciół i unikanie jakichkolwiek spotkań towarzyskich
- częste bóle głowy, bóle brzucha lub udawanie choroby w celu uniknięcia szkoły
- zauważalne zmiany w jedzeniu, takie jak omijanie posiłków lub objadanie się
- zniszczone lub zgubione ubrania, książki czy inne rzeczy osobiste
Jeśli widzisz u swojego dziecka takie objawy, dobrym pomysłem jest szybkie, ale delikatne zbadanie sprawy i szczera rozmowa. W takich trudnych chwilach dyskretna pomoc rodzica staje się niezbędna, aby zapewnić nastolatkowi poczucie wsparcia i bezpieczeństwa.
Czy pozwalać nastolatkowi na błędy w relacjach z kolegami?
Jako rodzice najchętniej ochronilibyśmy nasze dzieci przed każdym możliwym rozczarowaniem i bólem. Czasami jednak warto delikatnie odpuścić i pozwolić nastolatkowi na samodzielne zmaganie się z drobnymi trudnościami w kontaktach ze znajomymi. Rozsądne wybieranie tego, o co naprawdę chcemy się sprzeczać, to podstawa spokojnego życia w domu.
Nawet jeśli podejrzewasz, że twoje dziecko podejmuje złą decyzję w sprawie jakiejś nowej znajomości, sensownym krokiem może być pozostawienie mu wolnej ręki, o ile jego zdrowie i bezpieczeństwo nie są zagrożone. Amerykańskie instytuty zdrowia (National Institutes of Health) podkreślają, by okazywać nastolatkom pełne zaufanie, co naturalnie buduje ich odpowiedzialność za własne zachowanie. Dzięki takim mniejszym potknięciom młody człowiek na własnej skórze uczy się, jak w przyszłości budować szczere i silne relacje z innymi ludźmi.
Mowa ciała dziecka może je wykluczać z grupy. Zobacz, jak pomóc mu budować relacje z innymi
6
