- Lęk przed burzą często pojawia się między trzecim a piątym rokiem życia
- Uznanie emocji i spokojny plan działania pomagają dziecku odzyskać poczucie bezpieczeństwa w domu
- Oddech, zabawa i małe kroki oswajają napięcie bez zmuszania dziecka do odwagi
- Zasada 30/30 wskazuje moment schronienia i bezpiecznego powrotu na zewnątrz po burzy
Dlaczego dziecko boi się burzy?
Strach przed burzą bywa szczególnie częsty między 3. a 5. rokiem życia. Dziecko słyszy bardzo głośny huk, widzi nagły błysk i nie zawsze rozumie, co dokładnie dzieje się za oknem. Dla dorosłego burza może być zwykłym zjawiskiem pogodowym, ale dla dziecka jest realnym i silnym doświadczeniem.
Nie zawstydzaj dziecka ani nie mów, że nie ma się czego bać. Lepiej krótko nazwij sytuację: „Ten grzmot był głośny, widzę, że się przestraszyłeś”. Następnie zapewnij je, że jesteście w bezpiecznym miejscu i przeczekacie burzę razem.
Długie rozmawianie o strachu nie pomaga, bo skupia uwagę dziecka na przerażającym go bodźcu. Gdy okażesz wsparcie, przejdź do spokojnej zabawy, na przykład czytania lub układania klocków. Nie zmuszaj dziecka do patrzenia przez okno ani udowadniania odwagi.
Jak uspokoić dziecko podczas burzy?
W momencie stresu najlepiej sprawdzają się proste ćwiczenia angażujące ciało i uwagę. Możecie powoli oddychać, przesuwając palcem po dłoni: wdech przy ruchu w górę, wydech w dół. Pomaga też trzymanie za rękę, przytulenie czy zabawa w wymienianie rzeczy, które widzicie, słyszycie i możecie dotknąć. Na co dzień oswajaj temat burzy małymi krokami, rozmawiając o chmurach lub słuchając cichych nagrań deszczu.
Zasady bezpieczeństwa i plan działania na czas nawałnicy
Ustalcie krótki i prosty plan, aby dziecko wiedziało, co się stanie po pierwszym grzmocie. Przygotujcie latarkę, wybierzcie bezpieczne miejsce w domu i zaplanujcie zajęcie na czas nawałnicy. Pamiętajcie również o podstawowych zasadach bezpieczeństwa:
- Gdy między błyskiem a grzmotem mija 30 sekund lub mniej, natychmiast schrońcie się w budynku lub samochodzie.
- Okna i drzwi należy zamknąć, a od urządzeń podłączonych do gniazdek lepiej się trzymać z dala
- Podczas burzy nie należy korzystać z kranu, prysznica ani innych elementów instalacji wodnej
- Nie wolno szukać schronienia pod drzewem, na placu zabaw, boisku ani otwartej przestrzeni
- Na zewnątrz można wrócić dopiero po 30 minutach od ostatniego usłyszanego grzmotu
Strach zwykle mija, gdy dziecko z Twoją pomocą wielokrotnie bezpiecznie przeczeka nawałnicę. Jeśli jednak maluch boi się każdego deszczu, nie potrafi się uspokoić, ma problemy ze snem lub unika codziennych aktywności, warto skonsultować się z pediatrą, psychologiem dziecięcym lub pedagogiem. Taka rozmowa pomoże dobrać odpowiednie wsparcie do potrzeb dziecka.