- Przed siódmymi urodzinami dziecko zwykle nie może samo korzystać z drogi publicznej
- Gotowość dziecka zależy od trudności trasy, natężenia ruchu oraz jego reakcji na niespodziewane sytuacje
- Najbezpieczniejsza droga bywa dłuższa, ale prowadzi chodnikami, ma widoczne przejścia i wymaga rzadszego przechodzenia przez jezdnię
- Telefon służy do kontaktu z rodzicem, ale przed przejściem przez ulicę uczeń powinien schować go do plecaka
Kiedy dziecko może samo wracać ze szkoły?
Samodzielny powrót ze szkoły nie jest nagrodą za wiek ani testem odwagi. Dziecko powinno umieć trzymać się ustalonej trasy, znać podstawowe zasady ruchu drogowego i nie ulegać pośpiechowi lub namowom kolegów. Inaczej ocenia się gotowość siedmiolatka idącego kilka minut spokojną ulicą, a inaczej ucznia pokonującego ruchliwe skrzyżowanie.
W Polsce dziecko, które nie ukończyło 7 lat, co do zasady nie może samodzielnie korzystać z drogi publicznej. Może poruszać się pod opieką osoby mającej co najmniej 10 lat, z wyjątkiem strefy zamieszkania i drogi przeznaczonej wyłącznie dla pieszych. Ukończenie 7. roku życia nie oznacza jednak automatycznie gotowości do samotnego powrotu.
Młodsze dzieci mają trudność z oceną prędkości i odległości nadjeżdżających aut. Ta umiejętność rozwija się w pełni dopiero około 8. lub 9. roku życia. Przed pierwszą próbą warto sprawdzić, czy dziecko potrafi samodzielnie podejmować bezpieczne decyzje w codziennych sytuacjach:
- zatrzymuje się przed jezdnią i obserwuje ruch z obu stron
- nie wbiega na ulicę zza zaparkowanego samochodu lub ogrodzenia
- nie zmienia trasy dla skrótu ani pod wpływem rówieśników
- wie, co zrobić, gdy zgubi drogę, zacznie padać lub rozładuje się telefon
Jak wybrać i przećwiczyć bezpieczną trasę?
Najkrótsza droga rzadko bywa najbezpieczniejsza. Wybierz trasę z oświetlonym chodnikiem, widocznymi pasami i jak najmniejszą liczbą przejść przez jezdnię. Warto unikać skrótów przez parkingi, podwórka, puste przejścia i miejsca zasłonięte przez samochody.
Trasę dobrze jest przejść razem wielokrotnie, także w odwrotnym kierunku i o porze zbliżonej do końca lekcji. Dziecko powinno ćwiczyć zatrzymanie się, spojrzenie w lewo, w prawo i ponownie w lewo, a potem spokojne przejście bez biegu. Przed wejściem na przejście dla pieszych dziecko musi schować telefon i słuchawki do plecaka, aby nie rozpraszały jego uwagi.
Jakie zasady ustalić z rodziną i szkołą?
Przed rozpoczęciem samodzielnych powrotów ustalcie prosty plan: stałą trasę, godzinę wyjścia, miejsce kontaktu po dotarciu do domu oraz zasadę niewsiadania do samochodu z nieznajomym. Sprawdź też regulamin szkoły. Świetlice zazwyczaj wymagają pisemnej zgody rodzica na samodzielne wyjście ucznia. Po zmroku przydadzą się widoczne odblaski na kurtce lub plecaku, szczególnie jesienią i zimą. Najrozsądniej zacząć od krótkich, dobrze przećwiczonych odcinków i dopiero potem rozszerzać zakres samodzielności.
Memy o szkole i końcu wakacji. Pośmiejmy się, zanim zacznie się rok szkolny
17
