Dyktando - klasa 3. Zasady ortograficzne i przykładowe dyktando

Dyktanda klasa 3
Autor: thinkstockphotos.com Przykładowe dyktanda dla klasy 3

Przygotowaliśmy przykładowe dyktando dla klasy 3, które pomoże w rozwijaniu u dziecka umiejętności poprawnej pisowni. Ortografia to dziedzina, z którą trudności miewa wielu dorosłych. Ważne, aby już od najmłodszych lat oswoić dziecko z podstawowymi regułami ortograficznymi.

Zasób słownictwa do dyktanda dla klasy 3 jest dobierany zgodnie z wymaganiami programowymi języka polskiego. Przy ćwiczeniu pisania ze słuchu wskazana jest systematyczność i każdorazowa korekta błędów popełnionych przez dziecko.

Aby zapobiec wzrokowemu zapamiętywaniu przez dziecko błędnej pisowni wyrazów i źle zapisanych liter, nie należy ich podkreślać. Rodzic powinien błędnie napisany wyraz skreślić i napisać poprawnie na górze skreślenia.

Jak zatem dyktować tekst dyktanda? Rodzic czyta cały tekst dziecku na głos, w dość wolnym tempie, nie pokazując tekstu. Następnie dyktuje osobno po jednym zdaniu i czeka aż dziecko je zapisze, nie podpowiada, nie wyśmiewa się i nie denerwuje, jeżeli dziecko po raz kolejny prosi o powtórzenie danego wyrazu lub zdania.

Nauka zasad ortograficznych

Aby dziecko mogło szybciej i łatwiej przyswoić sobie reguły ortograficzne, warto wypisać je na dużym kartonie i przykleić nad biurkiem lub ewentualnie łóżkiem. Chodzi w dużym skrócie o takie miejsce, które znajduje się w centrum pokoju ucznia, tak aby mogło patrzeć na ten plakat jak najczęściej.

Pomaga to w zapamiętywaniu, bo reguł ortograficznych, jak i tabliczki mnożenia należy nauczyć się na pamięć. Oczywiście nie wprowadzamy wszystkich reguł jednocześnie. Robimy to po kolei i dokładnie utrwalamy. Dopiero kiedy mamy pewność, że materiał został dobrze przyswojony, przechodzimy do wprowadzania kolejnych.

Każdy plakat powinien przedstawiać jedną pisownię wyrazów np.: tylko „ó” lub tylko „u”, itd. Ów plakat powinien wyglądać następująco. Przygotujcie go razem:

 Piszemy „ó”:

  • kiedy wymienia się na o, e, a, np.: wóz – wozy
  • w zakończeniach –ów, -ówka, -ówna, np.: klasówka ( wyjątki: odkuwka, okuwka, skuwka, zasuwka)
  • w zakończeniach dopełniacza liczby mnogiej niektórych rzeczowników rodzaju męskiego- kogo?, czego?, np.: kwiatów
  • na początku wyrazów: ósemka, ósmy, ów, ówczesny, ówdzie

Piszemy „u”:

  • w zakończeniach – uje, - ujesz, -uje, - ujemy, - ujecie, - ują (mimo wymiany na o), np.: szoruję, szorujesz, szoruje, szorujemy, szorujecie, szorują
  • w zakończeniach – ulec, - un, -unek, - unka (mimo wymiany na o), np.: hamulec, zwiastun, rachunek, piastunka
  • w zakończeniach – uch, - ucha, - ula, - unia, - us, - usia, - usieńka, - uszek, - uś, - utka, np.: maluch, starucha, brzydula, babunia, obdartus, lalusia, milusieńki, maluszek, dzidziuś, malutka
  • w wyrazach typu: kuć, knuć, pruć, psuć, snuć
  • zawsze na końcu wyrazu

Piszemy „rz”:

  • kiedy wymienia się na r, np.: darzyć – dar
  • po spółgłoskach: p,b,t,d,k,g,ch,j,w
  • w zakończeniach –mierz, - mistrz, np.: Sandomierz, zegarmistrz
  • w zakończeniach – erz – arz, np.: harcerz, talerz, zakończenie –arz występujące w zakończeniach zawodów, np.: malarz, -erz, - arz, kiedy rz wymienia się na r, np.: rycerz-rycerski

Piszemy „ż”:

  • kiedy wymienia się na g, dz, h, z, ź, s
  • w zakończeniach –aż, np.: bagaż
  • w zakończeniach –eż, -aż, np.: młodzież, straż

Piszemy „h”:

  • kiedy wymienia się na g, ż, z, dz
  • w wyrazach zawierających obce cząstki – harmo, - hekto, - hiper, - hipo, - homo – hydro, np.: harmonia, hektolitry, hiperwentylacja, hipoteza, homogenizowany, hydrant
  • po przedrostku z , np.: zhańbić

Piszemy „ch”:

  • kiedy wymienia się na sz, kruchy-kruszyć
  • gdy występuje po s, np.: schody
  • zawsze na końcu wyrazów, np.: dach, wyjątek – druh.

W związku z tym, ze w młodszych klasach zasady ortograficzne wprowadza się pomału, a nie wszystkie na raz, zatem uzasadnionym jest również dzielić teksty dyktand, utrwalając pojedynczą trudność, typu tylko „ó”, a nie jednocześnie w jednym tekście „u” i „ó”.

Czytaj: Czytanie ze zrozumieniem - klasa 3

Przykładowe dyktanda - klasa 3

Pobierz przykładowe dyktanda dla klasy 3 w PDF

„u”
Pewnie pustelnik Jakub dotarł na pustynię. Tam słońce grzało zupełnie tak mocno, że wysuszyło każdą krople wody. Jakub usiadł na kamieniu, miał dużo piasku w butach, wysypywał go też z całego ubrania, a nawet z bluzki. Upał dokuczał, więc pustelnik zapuścił się w puszczę. Tam usiadł pod uginającymi się drzewami i wyciągnął skromny poczęstunek. Gdy zjadł suchy chleb, pojechał autem do domu.

„ó”
Samochód wiózł na obóz wędrowny przyjaciół ze szkółki narciarskiej. I mimo, że był chłód, wręcz mróz to można było oglądać wschód słońca i unoszące się mgły nad górami. Podróżnicy włóczyli się po małych pagórkach, potem po równinach i wyruszyli na północ. W czasie podróży nie było czasu na kłótnie, ani na próżnowanie. Gdy niebo na zachodzie zaczynało się różowić nasi włóczykije rozbili namioty na pożółkłym sianie.

„u-ó”
W pewnej zagrodzę, niedaleko Zbójnówki królik, wiewiórka, żółw, wróbel, przepiórka, kura, kogut, mrówka i kukułka kłócili się o to, które z nich jest piękniejsze i mądrzejsze. Chciano również przeprowadzić głosowanie na króla zagrody. Na kłótni upłynęło im popołudnie i wieczór. O północy próżna, ale nie tchórzliwa ropucha wyszła z kałuży i zapytała, po co te kłótnie. Mimo, że jesteśmy tacy różni, to każdy z nas jest uroczy na swój sposób.

„ż”
Żadna pogoda nie jest zła, aby wybrać się z życzeniami na urodziny koleżanki. Więc mimo mżawki Żaneta, Grażynka i Bożenka przybyły do Różyczki. Każda z dziewcząt była w jakimś przebraniu: jedna przebrana za księżniczkę, druga za żebraczkę, trzecia za czarnoksiężnika, a czwarta za wróżkę. Dziewczynki bawiły się ostrożnie, żeby nie zrobić dużo hałasu. Były za to wielkimi żarłokami i zajadały smażony ryż wielkimi łyżkami.

„rz”
Przed południem Katarzyna była już w operze na przedstawieniu „O dziwnych rzeczach i stworzeniach”. Chórzyści i przybyli goście patrzyli z niedowierzaniem jak aktorzy, amatorzy występują. I tak: widać rycerza, który wciąż narzeka, skrzata w mundurze i nieprzyjemnego olbrzyma. Były na scenie przeróżne ozdoby i kolorowe lampiony na gałęziach drzew. Do tańca przygrywały skrzypce. Przybyli widzowie rzucali na scenę wrzosy, a oklaski świadczyły o ich kulturze.

„ż-rz”
Zażegnując zakatarzenie, gorzkie leki i uciążliwe leżenie w łóżku, lekarz zalecił Grzegorzowi zostać zapalonym rowerzystą, bo sport to zdrowie. Czy w burzliwy i wietrzny, czy przepiękny i żarzący dzień Grzegorz przejeżdżał całe miasto wzdłuż i wszerz. Był koło straży pożarnej, pobliskiej plaży i wzburzonego morza, jak i ogrodu z różami. Witał się z żołnierzem, marynarzem, żeglarzem, a nawet i stolarzem. Czyż życie zapalonego rowerzysty nie jest piękne i nieprzewidywalne?

„h”
Hania handluje kwiatami niedaleko szkoły i filharmonii. Uwielbia hiacynty, hortensje i herbaciane róże. Nie jest to błahe zajecie, bo wymaga dużo cierpliwości i talentu. Na horyzoncie pojawił się pomysł dostarczenia hiacyntów tego samego dnia i godzinie do szkoły i do filharmonii. Hania wahała się zatem co wybrać, tym bardziej, że padał deszcz i huczał wiatr. Uwielbia jednak harce dzieci, więc dostarczy kwiaty do szkoły. Tam Honoratka grała na harmonii, zagrała nawet przepięknie hymn narodowy. Dzieci hojnie obdarowały dyrektora i nauczycieli bukietami hiacyntów i wręczyli pamiątkowy herb szkoły. Wszyscy mieli świetny humor, a po uroczystości wypili zieloną herbatkę i zjedli maślane herbatniki.

„ch”
Michał był chudym kucharzem, chwalił sobie swoją pracę. Chwilami jednak było mu ciężko bo chciał chodzić schodami z ciężką marchewką, chlebem i chrustem na opał. Mieszkał w ciepłej chacie niedaleko lasu z widokiem na piękne choinki i niejadalne muchomory. Miał również świnkę w niewielkim chlewiku, która była tchórzliwa i czasami chorowała. Michał chciał dla niej jak najlepiej więc dmuchał na nią i chuchał, chwalił ją, nie chciał aby czuła chłód. Inni mieszkańcy wsi nie chichotali z poczynań Michała, zbierał on dużo pochwał za swoją chwalebną postawę wobec zwierząt.

„h-ch”
Hubert i Wilhelm są harcerzami. Chłopcy należą do zuchów od roku. Uwielbiają zabawę w podchody i śpiewają z powagą hymn na cześć bohaterskich harcerzy. Chodzą do szkoły, na zbiórki harcerskie, a wieczorami jeżdżą razem na swoich hulajnogach. Rodzice podziwiają akrobacje hardych chłopców, lecz na hasło powrotu do domu, Hubert i Wilhelm hulają dalej, nie czują chłodu ani głodu. Nie chorują wcale bo piją ulubiony sok z marchewki i dbają o higienę rąk.

Sprawdź: Lektury szkolne klasa 1-3 w roku szkolnym 2019/2020

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

DLA CIEBIE ZA DARMO! Szykujesz się do porodu? Chcesz wiedzieć co cię czeka, jak sobie radzić? Co może Ci pomóc? Koniecznie pobierz nasz specjalny poradnik, stworzony przez ekspertów!

Czytaj więcej
Porodówka - przewodnik dla rodzącej mamy, okładka
KOMENTARZE