Dziady część III - streszczenie lektury

2021-11-22 11:16
Dziady
Autor: Getty images

"Dziady" część III należy do cyklu dramatów "Dziady" i stanowi jej ostatnią ukończoną część. Przez krytyków uznawana jest za najwybitniejsze dzieło Adama Mickiewicza i zarazem najbardziej charakterystyczny utwór z gatunku dramatu romantycznego. Przeczytaj albo posłuchaj streszczenia lektury.

"Dziady" Adama Mickiewicza powstawały w 1832 roku w Dreźnie, stąd niekiedy nazywane są "Dziadami Drezdeńskimi". Uznaje się je za utwór ekspiacyjny. Autor, który czas Powstania Listopadowego (1830-1831) spędził poza granicami kraju, stara się swoim dramatem przeprosić czytelników, że nie dotarł na czas, by wziąć udział w narodowym zrywie.

Trzecia część "Dziadów" jest więc wyznaniem miłości do Ojczyzny, ukazaniem jej cierpienia i uznaniem jej szczególnego miejsca w historii świata.

Spis treści

  1. "Dziady" - dramat romantyczny
  2. Treść dramatu
  3. "Dziady" i koncepcja mesjanizmu oraz prometeizmu
Lektury szkolne - filmy. Ekranizacje książek, które pomogą w nauce

"Dziady" - dramat romantyczny

Związki trzeciej części z całością cyklu oparte są na dwóch filarach, postaci głównego bohatera, Gustawa, który przybiera nowe imię Konrad oraz tytułowego obrzędu Dziadów, ludowej ceremonii przedstawionej w scenie IX.

Rozpatrując kompozycję dramatu, trzeba powiedzieć, że jest to utwór bardzo nowoczesny, zupełnie odbiegający od dramatu klasycznego. Fabuła jest rwana, fragmentaryczna, ma wiele wątków (ale żaden z nich nie jest do końca wyjaśniony) oraz ogromną ilość postaci (których ostateczne losy pozostają niedopowiedziane).

W dodatku całość jest mieszaniną gatunków, zawiera obszerny „Ustęp” o charakterze epickim a w skład całości wchodzi też liryczny wiersz „Do przyjaciół Moskali”.

Pod względem formalnym trzecia część "Dziadów" jest typowym przykładem dramatu romantycznego i jako taki stoi w opozycji do teatru klasycznego. Zrywa z zasadą trzech jedności, miejsca, czasu i akcji, na której budowano szkielet wcześniejszych utworów dramatycznych.

Prezentuje synkretyzm literacki, przez wprowadzenie do dramatu innych gatunków. Miesza świat, który znamy ze światem fantastycznym, poszczególne wątki prowadzi równolegle bez ścisłego związku przyczynowo-skutkowego.

Czytaj: Boska Komedia - streszczenie lektury

Makbet - streszczenie lektury

Lalka Bolesława Prusa, tom 1 - streszczenie lektury

Lalka Bolesława Prusa, tom 2 - streszczenie lektury

Treść dramatu

Akcja dramatu toczy się w latach 1820-1823 i prowadzona jest na dwóch płaszczyznach. Część scen odbywa się w więzieniu, w którym przebywają młodzi polscy patrioci, wśród nich Konrad, poeta i mistyk.

Obserwujemy jego rozterki wewnętrzne, bunt przeciwko Bogu i przemianę serca. Wszystko to na tle opowiadań współwięźniów, aresztowanych za spisek przeciw Caratowi.

Druga płaszczyzna to arystokratyczne salony, gdzie bawi się ówczesna śmietanka towarzyska. Mamy więc spotkanie towarzyskie w salonie warszawskim i bal u senatora Nowosilcowa, rosyjskiego, wysokiej rangi urzędnika. Jesteśmy świadkami zderzenia obrazu cierpiącej Ojczyzny symbolizowanej przez uwięzionych młodych spiskowców z wystawnym życiem przedstawicieli świata zaborców.

Oprócz tego kontrastu mamy też kontrast dwóch rzeczywistości przedstawianych w dramacie. Sceny realistyczne przeplatają się z mistycznymi, postacie ziemskie z tymi, które pochodzą z zaświatów, zjawami, diabłami i aniołami.

Czytaj: Potop - streszczenie lektury

George Orwell, Rok 1984

Dżuma - streszczenie

"Dziady" i koncepcja mesjanizmu oraz prometeizmu

Warstwa publicystyczna Dziadów stanowi komentarz do współczesnych Mickiewiczowi wydarzeń. Nienawiść do zaborcy osiągająca szczyt w pieśni Konrada („Zemsta, zemsta, zemsta na wroga”).

Rozpacz z powodu klęski zrywu powstańczego i w końcu miłość do Ojczyzny posunięta aż do mesjanizmu, jest wyrazem jego przekonania, że Polska cierpi na wzór cierpienia Chrystusa, jako wybrana, by zostać odkupicielem narodów. Pojęcie to pojawia się w Widzeniu księdza Piotra.

Koncepcja mesjanizmu Polski, choć nie nowa, to jednak w okresie romantyzmu i epoki zaborów nabrała szczególnego znaczenia w chrześcijańskiej kulturze polskiej, którą starano się zachować za wszelką cenę mimo zakazów i ograniczeń stawianych przez zaborców.

W trzeciej cześć dziadów mamy również do czynienia z koncepcją prometeizmu, której wyraz oddaje Wielka Improwizacja, w której Konrad rozmawia z Bogiem, zastanawiając się nad losem poety i jego misją. Scena ta jest obrazem buntu przeciw Bogu, jednak wyrażonego dla dobra ludzkości.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

POBIERZ PORADNIK! Darmowy poradnik, z którego dowiesz się, jak zmienia się ciało kobiety w ciąży, jak rozwija się płód, kiedy wykonać ważne badania, jak przygotować się do porodu. Pobieram >

Pobieram
poradnik ciaza