- Pieczarki i boczniaki można podawać dziecku podczas rozszerzania diety, zwykle około 6. miesiąca życia.
- Grzyby hodowlane dla małego dziecka powinny być ugotowane lub uduszone, miękkie i podane w niewielkiej ilości.
- Grzybów leśnych nie zaleca się dzieciom przed ukończeniem 12. roku życia ze względu na ryzyko pomylenia gatunku.
- Większa porcja grzybów może powodować ból brzucha, wzdęcia lub uczucie pełności, dlatego najlepiej zaczynać od małej ilości.
- Po zjedzeniu nieznanego grzyba lub wystąpieniu objawów zatrucia trzeba pilnie skontaktować się z pomocą medyczną pod numerem 112 lub 999.
Od kiedy dziecko może jeść grzyby? To zależy od ich rodzaju
Grzyby hodowlane, takie jak pieczarki i boczniaki, można podawać dziecku podczas rozszerzania diety, gdy zaczyna już jeść pokarmy stałe. Zwykle następuje to około 6. miesiąca życia, choć niektóre zalecenia radzą wprowadzać grzyby ostrożnie, dopiero około 1. roku życia. Nie muszą być jednym z pierwszych nowych produktów, ponieważ nie są niezbędnym elementem jadłospisu niemowlęcia.
Inna zasada dotyczy grzybów leśnych. Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej zaleca, aby dla bezpieczeństwa nie podawać grzybów leśnych dzieciom przed ukończeniem 12. roku życia. Głównym powodem jest ryzyko pomylenia gatunku i ciężkiego zatrucia, a nie sam smak czy brak wartości odżywczych.
Pieczarki w diecie dziecka: jak podać je bezpiecznie
Pieczarki i boczniaki kupuj w sklepie albo u sprawdzonego producenta. Dla małego dziecka najlepiej ugotować je lub udusić do miękkości, a potem drobno posiekać, rozgnieść albo podać w kawałkach dopasowanych do jego umiejętności gryzienia. Surowe, twarde kawałki mogą być trudniejsze do pogryzienia i zwiększać ryzyko zakrztuszenia.
Na początek wystarczy niewielka porcja dodana do znanego dziecku posiłku, na przykład do zupy, jajecznicy, kaszy lub sosu. Nie ma potrzeby podawać grzybów codziennie ani zachęcać dziecka do zjedzenia całej porcji. Grzyby zawierają chitynę, czyli składnik ich ścian komórkowych, którego organizm człowieka nie trawi. Dlatego większa porcja może u części dzieci wywołać uczucie pełności, ból brzucha, wzdęcia lub luźniejszy stolec.
Małemu dziecku nie podawaj grzybów marynowanych, mocno solonych ani smażonych w dużej ilości tłuszczu. Suszone grzyby również nie są dobrym wyborem, ponieważ mogą być ciężkostrawne. Problemem są nie tylko same grzyby, lecz także duża ilość soli, octu i tłuszczu. Dla niemowlęcia i małego dziecka lepsze jest proste danie bez dosalania.
Grzybów leśnych nie podawaj dziecku przed ukończeniem 12. roku życia
Grzyby leśne, nawet uznawane za jadalne, nie są dobrym wyborem dla małego dziecka. Podczas zbierania łatwo pomylić gatunki, zwłaszcza gdy grzyb jest młody, uszkodzony lub został wyjęty z ziemi bez całej podstawy trzonu. Gotowanie, smażenie, suszenie ani marynowanie nie unieszkodliwia toksyn obecnych w grzybach trujących.
Nie sprawdzaj, czy grzyb jest bezpieczny, domowymi sposobami, na przykład obserwując kolor cebuli lub srebrnej łyżeczki podczas gotowania. Takie sposoby nie pozwalają wykryć toksyn i mogą dać fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Jeśli w domu pojawiają się dania z leśnych grzybów, małemu dziecku najlepiej przygotować osobny posiłek bez ich dodatku.
Dziecko zjadło nieznany grzyb? Nie lekceważ niepokojących objawów
Po zjedzeniu grzybów niepokojące mogą być nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, osłabienie, zawroty głowy, senność lub zaburzenia świadomości. Objawy mogą wystąpić po kilku godzinach, ale czas ich pojawienia się zależy od rodzaju toksyny. Nie czekaj, aż dolegliwości same miną, zwłaszcza jeśli dziecko jadło grzyby leśne albo nie masz pewności, jaki grzyb zjadło.
W takiej sytuacji należy pilnie zadzwonić pod numer 112 lub 999 albo zgłosić się z dzieckiem do szpitala. Nie wywołuj wymiotów ani nie podawaj dziecku mleka, alkoholu czy domowych odtrutek, jeśli nie zaleci tego dyspozytor numeru alarmowego lub personel medyczny. Jeśli to możliwe, zachowaj resztki potrawy, pozostałe grzyby lub obierki, ponieważ mogą pomóc w ustaleniu przyczyny zatrucia.
Zobacz, jak wyglądają kleszcze
4
